صاحل الامر

​امام صادق صلوات الله و سلامه علیه فرمودند :
 مَنْ مَلَكَ نَفْسَهُ إِذَا غَضِبَ وَ إِذَا رَغِبَ وَ إِذَا رَهِبَ وَ إِذَا اشْتَهَى حَرَّمَ اللَّهُ جَسَدَهُ عَلَى النَّارِ. (تحف‌العقول، ص۳۶۱)
 آن‌کس که هنگام خشم، طمع، ترس، و خواهش نفس خویشتن‌دار باشد، خدا بدنش را بر آتش حرام می‌کند
ناگهان سجّاده را از زیر پایش می کِشند

مثل حیدر درمیان کوچه هایش می کشند
نامسلمانان به فکر سنّ و سالش نیستند 

پابرهنه،بی عمامه ،بی عبایش می کشند
بی مروّت ها سوار مرکب و دنبال خود 

پیرمردی را پیاده، بی عصایش می کشند
با طناب و دست بسته، سیلی و آتش به درب

لحظه لحظه عکس مادر را برایش می کشند
نای رفتن را ندارد در تنش اما به زور

درمیان کوچه زیر دست و پایش می کشند…..
روضه هارا در خیالش هی مجسم می کنند 

از مدینه نا گهان تا کربلایش می کشند

در قنوتش رفته در فکر تمام روضه ها 

ناگهان سجاده را از زیر پایش میکشند