🔹️تنها جاهل است كه شيفته رأى خويش است 

💠ما اُعجِبَ برأيِهِ إلاّ جاهِلٌ 💠

📚غررالحكم حدیث 9471

💬 نماز می‌خوانیم، اما آیا با خدا هم حرف می‌زنیم؟

گاهی زبانمان «بسم‌الله الرحمن الرحیم» می‌گوید، اما دل و رفتارمان نشانی از رحمت ندارد…

چطور می‌شود خدا را «رحمان و رحیم» صدا زد، اما در خانه با همسر و فرزندان تندخو بود و با دیگران از روی خشم، کینه و حسادت رفتار کرد؟

نماز فقط خواندن کلمات نیست؛ باید حقیقت آن کلمات در وجود انسان زنده شود.

وقتی می‌گوییم «بسم‌الله الرحمن الرحیم»، یعنی می‌خواهیم به خدایی نزدیک شویم که سرچشمه مهر و محبت است.

نماز حقیقی، نمازی است که اثرش را در اخلاق و رفتار ما ببینند…

◽محرم 1404

◽ تهران/حسینیه بنی الزهرا(س) 

#استاد_حسین انصاریان

آیه 111 سوره مائده

وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قَالُوا آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ

و [یاد کنید] هنگامی که به حواریون وحی کردم که به من و فرستاده من ایمان آورید. گفتند: ایمان آوردیم و شاهد باش که ما [در برابر خدا، فرمان ها و احکام او] تسلیم هستیم.

ترجمه (مکارم شیرازی)

و (یاد کن) هنگامی که به حواریّین وحی کردیم که به من و به رسول من ایمان آورید، گفتند: ایمان آوردیم، (خدایا) گواه باش که ما تسلیم امر توایم..

معانی کلمات آیه

حواريين: حور: سفيدى. يار مخصوص را حوارى گويند، گويى قلبش در يارى كردن پاك و مثل جامه سفيد است. جمع آن حواريون است. در قرآن فقط در ياران حضرت عيسى به كار رفته و پنج بار آمده است.[۱]

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ إِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَ بِرَسُولِي قالُوا آمَنَّا وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ «111»

و (به ياد آور) زمانى كه به حواريّون (ياران مخصوص حضرت عيسى) وحى فرستادم كه ايمان آوريد، گفتند: ايمان آورده‌ايم و شاهد باش كه ما مسلمان و تسليم هستيم.

نکته ها

مراد از وحى به حواريّون، ممكن است الهام به قلب خود آنها باشد نه پيام وحى از طريق حضرت عيسى عليه السلام. چنانكه امام صادق عليه السلام درباره‌ى اين وحى فرمود: «الهموا» يعنى به آنان الهام شد. «1»

تعداد حواريّون به فرموده امام رضا عليه السلام دوازده نفر بود و سبب نامگذارى آنان به حواريّون، پاك بودن آنان از درون و پاك كردن جامعه از گناهان از طريق موعظه و تذكّر بود. «2»

پیام ها

پيام‏ها: 1- گاهى خداوند به دل‏هاى آماده الهام مى‏ كند. «أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوارِيِّينَ»

2- ايمان به خدا، از ايمان به رسول جدا نيست. «آمِنُوا بِي وَ بِرَسُولِي»

3- وقتى هدايت، باطنى و الهى شد، عميق و سريع اثر مى‏كند. أَوْحَيْتُ … قالُوا آمَنَّا

4- ارشاد بدون نورالهى از درون، يا بى اثر، يا كم‌اثر يا ناپايدار است. أَوْحَيْتُ‌ … آمَنَّا وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ‌

5- الهامات الهى به مردم، در مسير تأييد وحى انبياست، نه در برابر آنها. أَوْحَيْتُ‌ … آمِنُوا بِي وَ بِرَسُولِي‌

6- نشان ايمان باطنى، اظهار و اقرار زبانى است، آن گونه كه ايمان قلبى، پشتوانه‌ى شعارهاى ظاهرى است. «وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ»

«1». تفسير نورالثقلين.

«2». تفسير نورالثقلين.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌2، ص: 396

پانویس

 تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم

اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌

تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول

تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم

برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش

تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

موسسه اهل‌البیت (ع)

🔹️چه بسيار دنياطلبانى كه به آن نرسيدند و چه بسيار كسانى كه به دنيا رسيدند و از آن جدا شدند[و رفتند]! پس مبادا كه طلب دنيا، تو را از عمل كردن[براى آخرت] باز بدارد. و دنيا را از دهنده آن و مالكش(خداوند) بخواه. اى بسا آزمندِ به دنيا كه دنيا او را به خاك افكنْد و به جهت آنچه از دنيا به دست آورْد، از طلب آخرتش باز مانْد، تا آن كه عمرش سپرى شد و مرگش فرا رسيد!

📚الكافی ج 2 ص 45

🔹️راستگو، در آستانه نجات و بزرگوارى است، 

و دروغگو بر لبه پرتگاه و خوارى 

💠الصادِقُ على شَفا مَنجاةٍ و كَرامَةٍ، و الكاذِبُ على شَرَفِ مَهواةٍ و مَهانَةٍ 💠

📚ميزان الحكمه جلد6 صفحه180

🔹️بدهی خود را کم کنید! كه كم قرض داشتن، عمر را زياد مى كند 

💠خَفِّفُوا الدَّيْنَ، فَإِنَّ فِي خِفَّةِ الدَّيْنِ زِيَادَةُ الْعُمُر💠

📚الأمالي (للطوسي)، صفحه 667

فهرست سوره‌های قرآن

«سوره مائده» پنجمین سوره از قرآن کریم است و دارای ۱۲۰ آیه می باشد.

نزول سوره

بنا بر قول ابن عباس و مجاهد، این سوره در مدینه نازل شده است. جعفر بن مبشر و شعبى گویند: همه آیات این سوره در مدینه نازل شده است، به استثناى آیه «… الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ …» (آیه ۳) که در سفر حجة الوداع، هنگامى که بر شتر خود سوار بود نازل گردید.

این سوره در ترتیب مصحف، پنجمین سوره و در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره قرآن کریم است که پیش از آن سوره فتح و پس از آن سوره توبه نازل شده است.

عدد آیات

بنابر عدد کوفى ۱۲۰ آیه و بنابر عدد بصرى ۱۲۳ آیه و بنابر عدد دیگران ۱۲۲ آیه است. غیرکوفیان نخستین آیه سوره را تا «… بِالْعُقُودِ …» یک آیه مستقل مى‌دانند. همچنین آیه ۱۵ تا «… وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ …» یک آیه، حساب کرده‌اند. بصریان نیز علاوه بر این دو مورد، آیه ۲۳ تا «… فَإِنَّكُمْ غَالِبُونَ …» یک آیه دانسته‌اند.

فضیلت سوره

ابى بن کعب از پیامبر گرامى روایت کرده است که: هر کس سوره مائده را بخواند، خداوند به عدد هر چه یهودى و مسیحى در روى زمین است به او مزد مى‌دهد و ده حسنه براى او ثبت و ده گناه از او محو مى‌کند و ده درجه براى او بالا مى‌برد.[۱]

همچنین عیاشى باسناد خود از امام على علیه السلام نقل کرده است که: بعضى از آیات قرآن، بعضى دیگر را نسخ می کرد و اخذ آن به امر پیامبر بود تا این که سوره مائده نازل شده که احکامى مربوط به سابق را نسخ کرد، ولى چیزى از خود آن نسخ نشد. این سوره هنگامى نازل شد که پیامبر سوار بر استرى بود. سنگینى وحى چنان بود که استر را از حرکت بازداشت و طولی نکشید که او را بر زمین بغلتاند. پیامبر چنان بحال اغما درآمد که دست خود را بر سر شیبة بن وهب جمحى نهاد. آنگاه بحال عادى بازگشت و سوره مائده را بر ما قرائت کرد و همگى بدان عمل کردیم.

و نیز به اسناد خود از امام باقر علیه السلام روایت کرده است که: «هر کس سوره مائده را در روزهاى پنجشنبه بخواند، ایمان او به ظلم نیامیزد و هرگز بخدا شرک نیاورد».

و نیز از ابوحمزه ثمالى نقل کرده است که: سوره مائده یک جا و به طور کامل نازل گردید و ۷۰ هزار ملک همراه آن به زمین آمدند.

هدف سوره

تدبر در ابتدا و اختتام این سوره و اکثر آیات آن و دقت در احکام و مواعظ و داستانهایى که در این سوره آمده است، نشان می دهد که غرض جامع از این سوره، دعوت به وفاى به عهدها، و پایدارى در پیمانها، و تهدید و تحذیر شدید از شکستن آن و بى اعتنایى نکردن به امر آن است و اینکه عادت و سنت خداى تعالى جاری است بر رحمت و آسان گیری و تخفیف به کسى که تقوا پیشه کند و ایمان آورد و سپس تقوا پیشه کند و احسان کند و بر سخت گیری نسبت به کسى که گردن‌کشى کند و از بند عهد و پیمان طاعت خدا خارج شده، از حدود میثاقهایى که در دین گرفته شده تجاوز نماید.

و به همین جهت است که مى‌ بینى بسیارى از احکام حدود و قصاص، و داستان مائده زمان حضرت عیسى (علیه السلام)، که از خدا خواست مائده‌اى از آسمان براى او و یارانش بیاید، و داستان دو پسران آدم، و اشاره به بسیارى از ظلمهاى بنى اسرائیل و پیمان‌شکنى ‌هاى آنان در این سوره آمده است، و در آیاتى بر مردم منت مى ‌گذارد که دینشان را کامل و نعمتشان را تمام کرد، و طیبات را بر ایشان حلال، و خبائث را بر ایشان حرام کرد، و احکام و دستوراتى بر ایشان تشریع کرد که مایه طهارت آنان است، و در عین حال عسر و حرجى هم نمى ‌آورد.

و این مناسب است با زمان نزول این سوره، چرا که اهل حدیث و تاریخ اتفاق دارند بر اینکه سوره مائده آخرین سوره از سوره‌هاى مفصل قرآن است، که در اواخر ایام حیات رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بر آن جناب نازل شده، چنانچه در روایات شیعه و سنى آمده: “در مائده ناسخ هست ولى منسوخ نیست” (چون بعد از مائده چیزى نازل نشد تا آن را نسخ کند.)

و مناسب با این وضع همین بود که در این سوره به حفظ پیمانهایى که خداى تعالى از بندگانش گرفته، و خویشتن دارى در حفظ آنها سفارش کند.[۲]

پانویس

 باید توجه داشت که در این مورد نیز یادى از مسیحیان و یهودیان و رفتار آنها با حضرت موسى و حضرت عیسى علیه السلام شده، از این رو پیامبر گرامى مى‌فرماید: به عدد یهودیان و مسیحیان…

 المیزان فى تفسیر القرآن، ج‌۵، ص۱۵۷

منابع

ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، فضل بن حسن طبرسی، ترجمه گروه مترجمان، انتشارات فراهانى‌، تهران‌: ۱۳۶۰ ش‌، ج‌۶، ص۱۷۹.

المیزان فی تفسیر القرآن، محمد حسین طباطبایی، انتشارات اسلامى جامعه‌ى مدرسین حوزه علمیه قم‌، ۱۴۱۷ ق‌.

سوره قبلی:

۴.النساء

سوره بعدی:

۶.الأنعام

موسسه اهل‌البیت (ع)

🔹️از كسى كه دوستى اش براى خدا نيست بپرهيز؛ زيرا دوستى او پستى است و همنشينى با او شوم

💠مَن لَم تَكُن مَودّتُهُ في اللّهِ فاحْذَرْهُ؛ فإنّ مودّتَهُ لَئيمةٌ، و صُحْبتَه مَشُومةٌ💠

📚غررالحكم حدیث 8978

🌺