صاحل الامر

​✅آیت الله نخودکی اصفهانی:

✍بدانید که مدار و معیار امر و طریقه ما بر سه چیز است:

1️⃣شب زنده‌‌داری

2️⃣لقمه حلال

3️⃣و توجه به نماز، به ویژه نماز اول وقت و حضور قلب در آن

🌺 

☀️امام على عليه السلام : 

🔹️سخن چون داروست، اندكش سود مى بخشد و بسيارش كشنده است

💠الكلامُ كالدَّواءِ ؛ قَليلُهُ يَنفَعُ ، و كَثيرُهُ قاتِلٌ 💠

📚ميزان الحكمه ج10ص199

🌺 

🔹️در ميانتان خوش‏رويى و در ملاقاتتان شادمانى را آشكار سازيد 

💠أظهِرُوا البِشرَ فيما بَينَكُم، وَالسُّرورَ فی مُلاقاتِكُم 💠

 📚 مصباح المتهجّد  ص757

​#همراه_باقرآن 

آیه 114 سوره مائده

قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِنْكَ ۖ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ

عیسی بن مریم گفت: خدایا! ای پروردگار ما! برای ما از آسمان سفره ای پر از غذا نازل کن تا عیدی باشد برای اهل زمان ما و نسل آینده ما، و نشانه ای از سوی تو؛ و ما را روزی بخش که تو بهترین روزی دهندگانی.

ترجمه (مکارم شیرازی)

عیسیِ مریم گفت: بارالها، ای پروردگار ما، تو بر ما از آسمان مائده‌ای فرست تا (این روز) برای ما و کسانی که پس از ما آیند روز عید مبارکی گردد و آیت و حجّتی از جانب تو برای ما باشد، و ما را روزی ده، که تو بهترین روزی دهندگانی.

معانی کلمات آیه

عيدا: عيد را از آن عيد گويند كه هر سال رجوع مى كند. از «عود» به معنى رجوع.[۱]

تفسیر نور (محسن قرائتی)

قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَكُونُ لَنا عِيداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا وَ آيَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ «114»

عيسى‌بن مريم گفت: خداوندا، پروردگارا! مائده‌اى از آسمان بر ما فرو فرست كه براى نسل كنونى و آيندگان ما عيد و نشانه‌اى از تو باشد و ما را روزى ده كه تو بهترين روزى دهندگانى.

نکته ها

معمولًا دعاهاى قرآن با اسم «رب» آغاز مى‌شود؛ ولى در اين آيه با دو كلمه‌ى‌ «اللَّهُمَّ رَبَّنا» آمده است. شايد به خاطر اهميّت اين حادثه و پيامدهاى آن باشد.

پیام ها

1- توسّل به اولياى خداوند براى قضاى حوائج، جايز است. قالَ الْحَوارِيُّونَ يا عِيسَى‌ … قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَ‌ …

2- براى پيامبران، مردم تاريخ و نسل‌ها مطرح‌اند. «لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا»

3- از نشانه‌هاى الهى، بايد براى هميشه درس گرفت. «وَ آيَةً مِنْكَ»

4- عيد وجشن مذهبى از نظر قرآن كار صحيحى است. «تَكُونُ لَنا عِيداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا» (ميلاد اولياى خدا وبعثت پيامبر، كمتر از نزول مائده آسمانى نيست)

5- حضرت عيسى، در دعا به جاى مسأله‌ى خوردن، به الهى بودن مائده توجّه‌ مى‌كند. «آيَةً مِنْكَ»

جلد 2 - صفحه 398

6- در دعا، خدا را با ادب كامل و با صفت مناسب با خواسته، صدا بزنيم. ابتداى آيه‌ «اللَّهُمَّ رَبَّنا» آمده و آخر آيه‌ «خَيْرُ الرَّازِقِينَ

7- به درخواست‌هاى مادى جهت معنوى دهيم. (حواريّون اوّلين هدف خود را خوردن و سپس اطمينان داشتن‌ «نَأْكُلَ مِنْها وَ تَطْمَئِنَّ» بيان كردند، ولى حضرت عيسى ابتدا برجا گذاشتن نشانه‌ى سرور براى تاريخ‌ «عِيداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا» سپس نشانه قدرت خداوند «وَ آيَةً مِنْكَ» و در مرحله سوم مسئله رزق را مطرح فرمود «وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ» و بدين گونه به همه فهماند كه مسائل معنوى و اجتماعى بر مسائل گروهى و اقتصادى مقدّم است).

8- به خدا توجّه كنيم و به سراغ ديگران نرويم. «وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ»

پانویس

 تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم

اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌

تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول

تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم

برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش

تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

موسسه اهل‌البیت (ع)

​#همراه_باقرآن 

آیه 113 سوره مائده

قَالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ

گفتند: می خواهیم از آن بخوریم و دل های ما آرامش یابد، و بدانیم که تو [در ادعای نبوتت] به ما راست گفته ای، و ما بر آن از گواهان باشیم.

ترجمه (مکارم شیرازی)

گفتند: می‌خواهیم هم از آن مائده آسمانی تناول کنیم و هم دلهای ما مطمئن شود و هم به راستی عهدهای تو پی بریم و بر آن (به مشاهده) از گواهان باشیم..

معانی کلمات آیه

«صَدَقْتَنَا»: با ما راست بوده‌ای و راست گفته‌ای. «الشَّاهِدِینَ»: گواهان در پیش دیگران، یا گواهان بر قدرت یزدان و صدق نبوّت عیسی.

تفسیر نور (محسن قرائتی)

إِذْ قالَ الْحَوارِيُّونَ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ قالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ «112»

(ياد آور) زمانى كه حواريون گفتند: اى عيسى بن مريم! آيا پروردگارت مى‌تواند (با دعاى تو) از آسمان، خوانى (از غذا) براى ما فرود آورد؟ عيسى گفت: اگر مؤمنيد، از خدا پروا كنيد!

قالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْها وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا وَ نَكُونَ عَلَيْها مِنَ الشَّاهِدِينَ «113»

گفتند: (ما نظر بدى نداريم و بهانه جو نيستيم بلكه) مى‌خواهيم از آن بخوريم و دلهايمان اطمينان يابد و بدانيم كه به ما راست گفته‌اى و بر آن مائده‌ى آسمانى از گواهان باشيم.

نکته ها

نام گذارى اين سوره به «مائده»، به خاطر همين درخواست مائده‌ى آسمانى است.

«مائِدَةً» هم به معناى غذاست، هم سفره‌اى كه در آن غذا باشد.

چون حواريّون شيوه‌ى سؤالشان از عيسى عليه السلام كمى بى‌ادبانه بود، به جاى «يا رسول اللّه»، گفتند: «يا عيسى» و به جاى «آيا خدا لطف مى‌كند» گفتند: «آيا مى‌تواند؟» و به جاى «پروردگار ما»، گفتند: «پروردگارت»، جواب‌ «اتَّقُوا اللَّهَ» شنيدند.

پیام ها

1- تقوا، نشانه‌ى ايمان است. «اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»

2- اطمينان قلبى، مرحله‌اى بالاتر از ايمان است. «اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ قالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْها وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا» حضرت ابراهيم نيز در پاسخ سؤال خداوند كه فرمود:

جلد 2 - صفحه 397

«أَ وَ لَمْ تُؤْمِنْ»، مى‌فرمايد: «بَلى‌ وَ لكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي» «1»

«1». بقره، 260.

منابع

تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم

اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌

تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول

تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم

برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش

تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

موسسه اهل‌البیت (ع)

​آناتومیِ یک نگاه ارزیاب؛ چطور بفهمیم یک فرد دارد محیط را برای جاسوسی اسکن می‌کند؟

🔸در مواجهه با افراد یا گروه‌هایی که هدفشان جمع‌آوری اطلاعات یا پایش محیطی است، تشخیصِ تفاوت میان یک «ملاقات عادی» و یک «عملیات پایش» نیازمند دقت در جزئیاتِ بسیار ظریفِ رفتاری است. فردی که در حال اسکن محیط برای گزارش‌دهی است، ناخودآگاه الگوهای رفتاری متفاوتی را از خود بروز می‌دهد که با جریان طبیعیِ یک گفتگوی عادی در تضاد است.

1⃣ الگوی نگاه: تمرکز بر اشیاء به جای تعامل چشمی

در یک گفتگوی طبیعی، تمرکزِ نگاهِ فرد بر چهره و حرکات چشمِ طرف مقابل است تا همدلی و درک متقابل برقرار شود. اما فردی که در حال پایش محیط است، دچار «اختلال در تمرکزِ نگاه» می‌شود. نگاه او مدام از چهره‌ی مخاطب جدا شده و به سمتِ نقاط حساس محیطی (مانند خروجی‌ها، دوربین‌ها، اسناد روی میز یا مسیرهای تردد) منحرف می‌شود. این نوع نگاه، معمولاً کوتاه، سریع و با الگویی متوالی است که هدفش ثبتِ موقعیت‌های مکانی یا ابزارهای حفاظتی است.

2⃣ ناهماهنگی میان کلام و توجه: یکی از نشانه‌های اصلی، عدم تطابقِ میان آنچه فرد می‌گوید و آنچه انجام می‌دهد، است. فردی که در حال اسکن محیط است، ممکن است در حالی که به بحثِ جاری ادامه می‌دهد، اما توجهِ حسیِ او در جای دیگری از اتاق مشغول است. این تفاوت میان «محتوای کلامی» و «حضور ذهنی»، باعث می‌شود که پاسخ‌های او کمی تأخیری، مکانیکی یا بیش از حد کلی باشد؛ زیرا بخشی از ظرفیتِ پردازشِ مغزی او صرفِ پایشِ محیطی می‌شود.

3⃣ حساسیتِ بیش از حد به محرک‌های محیطی: فردی که قصد پایش دارد، به شدت نسبت به تغییرات کوچکِ محیطی حساس است. او ممکن است به جای پاسخ دادن به پرسش‌های شما، واکنش‌های ناخودآگاه به صداهای دور، ورود افراد جدید به اتاق یا تغییر نور محیط نشان دهد. این واکنش‌ها معمولاً به صورت حرکات سریعِ سر یا تغییرِ جهتِ بدن ظاهر می‌شوند که نشان‌دهنده تلاش برای حفظِ آگاهیِ محیطی فراتر از حدِ معمول است.

4⃣ الگوهای نشستن و جهت‌گیری بدن: در یک تعامل عادی، بدن معمولاً به سمتِ مخاطب متمایل است. اما فردی که در حال ارزیابی محیط است، تمایل دارد بدن خود را در وضعیتی قرار دهد که «خروجی‌ها» و «مسیرهای فرار» یا «نقاط کور» را در دیدرس داشته باشد. این جهت‌گیریِ بدن حتی اگر سعی شود با حرکات ظریف پنهان شود، در نهایت منجر به ایجاد نوعی ناخالصی در حالتِ آرامشِ بدنی می‌شود که توسط افراد آموزش‌دیده به راحتی قابل تشخیص است.

🔸تشخیصِ این نوع رفتارها، نیازمند تمرکز بر «ناهماهنگی‌ها» است. ناهماهنگی میان نگاه و کلام، میان توجه و بدن، و میان نیازِ اجتماعیِ گفتگو و نیازِ اطلاعاتیِ پایش، کلید اصلی برای درکِ ماهیتِ واقعیِ حضورِ فرد در یک محیط است. یادگیری این الگوها، اولین قدم در تقویتِ هوشیاریِ محیطی و مقابله با تلاش‌های پنهانی برای جمع‌آوری اطلاعات است.