صاحل الامر

​🔰لبخند پیامبر

روزى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله،

به طرف آسمان نگاه مى كرد،تبسمى نمود. 

شخصى به حضرت گفت:

يا رسول الله ما ديديم به سوى آسمان

نگاه كردى و لبخندى بر لبانت نقش بست،

علت آن چه بود؟

رسول خدا فرمود:

آرى! به آسمان نگاه مى كردم،

ديدم دو فرشته به زمين آمدند تا

پاداش عبادت شبانه روزى بنده با ايمانى

را كه هر روز در محل خود به عبادت

و نماز مشغول مى شد، بنويسند؛

ولى او را در محل نماز خود نيافتند. 

او در بستر بيمارى افتاده بود.

فرشتگان به سوى آسمان بالا رفتند 

و به خداوند متعال عرض كردند:

ما طبق معمول براى نوشتن پاداش

عبادت آن بنده با ايمان به محل نماز او

رفتيم ولى او را در محل نمازش نيافتيم،

زيرا در بستر بيمارى آرميده بود.

خداوند به آن فرشتگان فرمود:

تا او در بستر بيمارى است، پاداشى را كه

هر روز براى او هنگامى كه در محل نماز

و عبادتش بود، مى نوشتيد، بنويسيد

بر من است كه پاداش ‍ اعمال نيک او را

تا آن هنگام كه در بستر بيمارى است ،

برايش در نظر بگيرم

📚داستان های بحارالانوار ج1 ،

محمد ناصری

​☀️امام صادق عليه السلام: 

🔹️خدا لعنت كند كسانى را كه راه نيكى كردن را مى بندند؛ يعنى كسى كه به وى خوبى مى شود، اما او ناسپاسى مى كند و در نتيجه، نيكوكار را از نيكى كردن به ديگران باز مى دارد

💠لَعَنَ اللّهُ قاطِعِي سَبيلِ المَعروفِ، و هُو الرجُلُ يُصنَعُ إلَيهِ المَعروفُ فَيَكفُرُهُ، فَيَمنَعُ صاحِبَهُ مِن أن يَصنَعَ ذلكَ إلى غَيرِهِ 💠

📚ميزان الحكمه جلد6 صفحه 25

​☀️امیرالمؤمنین علیه السلام: 

🔹️مؤمن، آينه مؤمن است؛ زيرا به فكر اوست و نيازش را برطرف مى سازد و حالش را نكو مى گردانَد

💠المُؤمِنُ مِرآةُ المُؤمِنِ؛ لِأَنَّهُ يَتَأَمَّلُهُ فَيَسُدُّ فاقَتَهُ، ويُجمِلُ حالَتَهُ 💠

📚تحف العقول صفحه173

🌺 

​#همراه_باقرآن 

آیه 42 سوره ابراهیم

وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ ۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ

و خدا را از آنچه ستمکاران انجام می دهند، بی خبر مپندار؛ مسلماً [کیفر] آنان را برای روزی که چشم ها در آن خیره می شود، به تأخیر می اندازد.

ترجمه (مکارم شیرازی)

و (ای رسول ما) هرگز مپندار که خدا از کردار ستمکاران غافل است، بلکه (کیفر) ظالمان را به تأخیر می‌افکند تا آن روزی که چشمها (یشان) در آن روز خیره و حیران است.

معانی کلمات آیه

تشخص: شخوص چشم، خيره شدن آنست . آن اين است كه چشم گشاده بماند و بسته نشود.

الأبصار: بصر (بر وزن شرف): قوه بينايى، چشم، علم. منظور از آيه، چشم است . جمع آن، ابصار مى ‏باشد.[۱]

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ «42»

خداوند را از آنچه ستمگران انجام مى‌دهند غافل مپندار، همانا او (كيفر و حساب) آنان را براى روزى به تأخير مى‌اندازد كه چشم‌ها (از حيرت و وحشت) آن روز خيره مى‌ماند.

نکته ها

سؤال: خداوندى كه عادل است و قدرت دارد، چرا جلو ستمگران را نمى‌گيرد؟

پاسخ: خداوند هم عادل است و هم قادر و هم به عملكرد ستمگران عالم، ليكن تأخير كيفر به خاطر آن است كه دنيا ظرفيّت پاداش يا كيفر كامل را ندارد و سنّت خداوند بر اين است كه بندگانش را مهلت دهد تا اگر قابليّت داشته باشند، توبه كنند و اگر قابل نبودند، در قيامت به حسابشان برسد.

پیام ها

1- زود قضاوت نكنيد و خداوند را غافل مپنداريد. «لا تَحْسَبَنَّ»

2- مهلت دادن به ستمگران، نشانه‌ى غفلت خداوند يا رضايت پروردگار از آنان نيست. «وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا»

3- سنّت خداوند بر مهلت دادن است. «إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ» بنابراين در برابر ظالم، نه ساكت شويد و نه مأيوس، به وظيفه خود عمل كنيد كه خدا در كمين آنهاست.

جلد 4 - صفحه 427

4- كيفر و پاداش الهى، زمان‌بندى دارد. «لِيَوْمٍ»

5- روز قيامت، چنان ترس‌آور و وحشت‌زاست كه چشم‌ها خيره مى‌شود.

«تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ»

پانویس

 تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم

اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌

تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول

تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم

برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش

تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

موسسه اهل‌البیت (ع)

​📚ملاقات امام زمان عجل الله فرجه

یكى از علماء بزرگ (مرحوم آیة الله سید باقر مجتهد سیستانى پدر آیة الله سید على سیستانى ومرحوم سید محمود مجتهد سیستانى ) در مشهد مقدس براى آنكه به محضر امام زمان عجل اللّه شرفیاب شود ختم زیارت عاشورا در چهل جمعه هر هفته در مسجدى از مساجد شهر آغاز می كند ایشان فرمودند:

 در یكى از جمعه هاى آخرین ، ناگهان شعاع نورى را مشاهده كردم كه از خانه ى نزدیك آن مسجدى كه من در آن مشغول به زیارت عاشورا بودم مى تابید، حال عجیبى به من دست داد، از جاى برخاستم و بدنبال آن نور به در آن خانه رفتم ، خانه كوچك و فقیرانه اى بود، از درون خانه نور عجیبى مى تابید.

در زدم وقتى در را باز كردند، مشاهده كردم حضرت ولى عصر امام زمان عجل اللّه فرجه در یكى از اتاق هاى آن خانه تشریف داشتند و در آن اتاق جنازه اى را مشاهده كردم كه پارچه اى سفید بروى آن كشیده بودند، وقتى من وارد شدم و اشك ریزان سلام كردم ، حضرت بمن فرمودند: چرا اینگونه دنبال من مى گردى و رنج ها را متحمّل مى شوى؟ 

مثل این باشید (اشاره به آن جنازه كردند) تا من دنبال شما بیایم! بعد فرمودند: این بانوئى است كه در دوره بى حجابى (رضا خان پهلوى ) هفت سال از خانه بیرون نیامده مبادا نامحرم او را ببیند!

📚شيفتگان حضرت مهدى(عج)، ج ٣، ص ۱۵۸،

 گوهر صدف،