صاحل الامر

​✅ دل‌های مثل تالار آینه

«إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُم مُبْصِرُونَ» (اعراف، ۲۰۱)

 می‌بينيد بعضی از خانه‌هاست كه سالی يك‌بار گردگيری می‌شود، بعضی از جا‌هاست كه سالی دو بار، بعضی از جاها ماهی يك‌بار، بعضی هفته‌ای يكبار، بعضی هر روز، بعضی هر ساعت. تالار آينه كه اصلاً برای تشريفات آماده است، هر روز گردگيری می‌شود؛ هم آن‌جا برای تشريفات است، و هم جای حساسی است. سراسر آينه است. خب، گرد می‌گيرد ديگر! دل‌های انسان‌های كامل مثل تالار آينه است. هر لحظه اين‌ها مواظبند كه مبادا گرد بگيرد. لذا اگر يك مختصری بخواهد وسوسه پديد بيايد، فوراً اين‌ها آماده‌اند؛ يك مختصری هم اگر [شیطان] بخواهد طواف بكند، يك دوری بزند که جای خالی پيدا بكند، فوراً اين‌ها دست‌به‌كار می‌شوند. خب، دست‌به‌كار می‌شوند يعنی چه؟ يعنی همان دو امر را انجام می‌دهند؛ يكی تذكر است، يكی بصيرت.

 «تَذْكُرُوا» [متذکر می‌شوند] كه چه بكنند. وقتی فهميدند چه بكنند، يعنی بايد پناه ببرند، به ذات اقدس الهی تكيه كنند، حالا يا نماز است، يا دعا است، يا تضرع است، يا لابه است، حالا يا با گريه، يا بی گريه، بالأخره از او می‌خواهند، بعد كه به او متوسل شدند «فَإِذَا هُم مُبْصِرُونَ» وظيفهٔ خودشان را خوب می‌شناسند، ديگر نمی‌مانند، در فتنه گير نمی‌كنند.

👤 آیت الله جوادی آملی 

📚 تفسیر سوره اعراف جلسه ۲۴۸

┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄