صاحل الامر

​📗#حکایت

*چند پرسش*

ابن ابى لیلى میگوید:

روزى به همراه نعمان کوفى که شخصی عالم و دارای نفوذ کلام بود به محضر مبارک حضرت صادق علیه السلام وارد شدیم.

حضرت خطاب به او فرمود: آیا مى شناسى کلمه اى را که اوّلش کفر و آخرش ایمان باشد؟

جواب گفت: خیر.

امام علیه السلام پرسید:

 آیا نسبت به شورى آب چشم و تلخى مایع چسبناک گوش و رطوبت حلقوم و بینی و بى مزّه بودن آب دهان شناختى دارى؟

اظهار داشت: خیر.

 حضرت صادق علیه السلام فرمود: 

1️⃣خداوند متعال چشم انسان را از پیه و چربى آفریده است ؛ و چنانچه آن مایع شور مزّه، در آن نبود، پیه ها زود فاسد مى شد.

و همچنین اگر چیزى در چشم برود به وسیله شورى آب آن نابود مى شود و آسیبى به چشم نمى رسد؛

2️⃣ و خداوند در گوش، تلخى قرار داد تا آن که مانع از ورود حشرات و خزندگان به مغز سر انسان باشد و اگر وارد گوش شوند،میمیرند.

3️⃣و بى مزّه بودن آب دهان،موجب فهمیدن مزّه اشیاء خواهد بود؛ 

4️⃣و در بینی رطوبت روان قرار داد به خاطر این که هیچ دردی و آفتی در سر پیدا نمی شود مگر آن که این رطوبت آن را خارج می کند و اگر این رطوبت نمی بود، مغز سفت و سخت می شد و کرم می گذارد.

5️⃣و امّا آن کلمه اى که اوّلش کفر و آخرش ایمان مى باشد: جمله «لا إ له إ لاّ اللّه» است، که اوّل آن «لا اله» یعنى ؛ هیچ خدائى و خالقى وجود ندارد و آخرش «الاّ اللّه» است، یعنى؛ مگر خداى یکتا و بى همتا.

منابع 📚 :

بحارالا نوار: ج ۲، ص ۲۹۵، ح ۱۴، به نقل از علل الشّرایع.

چهل داستان و چهل حدیث از امام جعفر صادق علیه السلام