عمومی
19 تیر 1405 توسط سميه ديدكام
💠امام باقر عليهالسلام فرمود:
إِنَّمَا كَانَتْ شِيعَةَ عَلِيٍّ اَلْمُتَبَاذِلُونَ فِي وَلاَيَتِنَا اَلْمُتَحَابُّونَ فِي مَوَدَّتِنَا اَلْمُتَزَاوِرُونَ لِإِحْيَاءِ أَمْرِنَا إِنْ غَضِبُوا لَمْ يَظْلِمُوا وَ إِنْ رَضُوا لَمْ يُسْرِفُوا بَرَكَةٌ لِمَنْ جَاوَرُوا سِلْمٌ لِمَنْ خَالَطُوا؛
تنها شيعه علی است كه در دوستی ما به يكديگر بذل و بخشش دارند و در محبت ما همديگر را دوست دارند و برای زنده ساختن امر ولايت به ديدن هم میروند اگر خشمناك شوند ستم نورزند و اگر راضی باشند زيادهروی نكنند با هر كس همسايه باشند اسباب بركت اويند و همزيستی مسالمتآميز دارند.
📗الخصال، ج۲، ص۳۹۷
#حدیث #امام_محمدباقر علیه السلام