عمومی
02 تیر 1405 توسط سميه ديدكام
🤍#داستان_آموزنده
🔆زيان غفلت
عبدالله بن يحيى مى گويد:
به محضر اميرالمؤمنين على (عليه السلام) مشرف شدم و هنگامى كه خواستم بر روى تخت بنشينم پايه آن شكست و بر زمين افتادم و سرم آسيب ديد.
اميرالمؤمنين (عليه السلام) فرمود: شكر خداوندى را كه كفاره گناهان شيعيان ما را در دنيا قرار داد تا همين جا پاك شوند.
عبدالله مى گويد: گفتم : چه گناهى كرده ام كه شكسته شدن سرم كفاره آن باشد؟ حضرت فرمود: وقتى كه نشستى ((بسم الله )) نگفتى
📚عاقبت و كيفر گناهكاران، سيد جواد رضوى