صاحل الامر

🍃#داستان زیبا و خواندنی 
✍️جوان ثروتمندی نزد عارفی رفت 

و از او اندرزی برای زندگی نیک خواست.

🔹️عارف او را به کنار پنجره برد و پرسید: 

چه می‌بینی؟

🔸️گفت: 

آدم‌هایی که می‌آیند و می‌روند 

و گدای کوری که در خیابان صدقه می‌گیرد.

🔹️بعد آینه بزرگی به او نشان داد و باز پرسید: 

در آینه نگاه کن و بعد بگو چه میبینی؟

🔸️گفت: خودم را میبینم.

🔹️عارف گفت: دیگر دیگران را نمی‌بینی،

در حالی که آینه و پنجره هر دو از یک ماده اولیه ساخته شده‌اند. 

اما در آینه لایه نازکی از نقره در پشت شیشه قرار گرفته و در آن چیزی 

جز شخص خودت را نمی‌بینی. 

این دو شیئ شیشه‌ای را 

با هم مقایسه کن؛ 

وقتی شیشه فقیر باشد، 

دیگران را می‌بیند و به آنها 

احساس محبت می‌کند. 

اما وقتی از جیوه (یعنی ثروت، کبر، غرور، پلیدی و…) پوشیده می‌شود، 

تنها خودش را می‌بیند. 

تنها وقتی ارزش داری 

که شجاع باشی و آن پوشش جیوه‌ای را از جلو چشم‌هایت برداری 

تا بار دیگر بتوانی دیگران را ببینی و دوستشان بداری