صاحل الامر

​﷽

✅علی(علیه السلام)؛ انسان تا کجای خدا شدن می‌تواند برود؟

محمدمهدی ماندگاری 

➖علی(علیه السلام) فقط امام شیعیان نیست، معیار انسانیت است. هرکس بخواهد بداند انسان تا کجا می‌تواند بالا برود، کافی است علی(علیه السلام) را نگاه کند. علی(علیه السلام) نه فرشته بود و نه اسطوره؛ انسان بود، اما انسانی که تمام ظرفیتش را خرج خدا کرد. ما اسممان شیعه است؛ یعنی پیرو. اما پیروی فقط دوست داشتن نیست، شبیه شدن است. علی(علیه السلام) شبیه پیامبر شد چون تمام عمرش تمرین کرد که «خودش» نباشد، «او» باشد. ما هم اگر می‌خواهیم شیعه باشیم، باید تمرین کنیم پا جای پای علی(علیه السلام) بگذاریم؛ در صداقت، در عدالت، در ساده‌زیستی، در شجاعت، در توکل.

➖علی(علیه السلام) به ما یاد داد که دینداری بدون مجاهدت، پوچ است. دین، تماشاچی‌بودن نیست؛ میدان است. میدان فکر، میدان تصمیم، میدان انتخاب. علی(علیه السلام) تا آخر ایستاد. نه بازنشسته شد، نه خسته. علی(علیه السلام) هیچ‌وقت نگفت حالا دیگر نوبت بقیه است. تا آخرین ضربه، مسئول بود. حتی وقتی فرقش شکافت، دغدغه‌اش عدالت بود. دغدغه‌اش مردم بود. دغدغه‌اش نماز بود. علی(علیه السلام) در محراب شهید شد تا به ما بفهماند عبادت اگر به خدمت نرسد، ناقص است و خدمت اگر به عبادت وصل نشود، بی‌ریشه است.

➖علی(علیه السلام) اهل توسل بود؛ یعنی بلد بود از راه‌هایی که خدا باز کرده، استفاده کند. نماز، صلوات، دعا، قرآن، اهل‌بیت؛ این‌ها ابزار ضعف نیست، ابزار قدرت است. دنیا خیال می‌کند پارتی بد است، اما خدا می‌گوید بهترین پارتی، ارتباط با من است. علی(علیه السلام) همیشه دستش در دست خدا بود و برای همین، هیچ‌وقت زمین نخورد. حتی وقتی زمین خورد، بالا رفت. علی(علیه السلام) به ما گفت اگر می‌خواهید عاقبت‌به‌خیر شوید، مجاهدانه زندگی کنید. شهادت تصادفی نیست؛ نتیجه است. نتیجه‌ی عمری که برای خدا خرج شده.

💚 الّلهُــمَّ عَجِّــلْ لِوَلِیِّکَــــ الْفَــرَج 💚
┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄