صاحل الامر

​امام حسن عسکری صلوات الله و سلامه علیه :
 أَوْرَعُ النّاسِ مَنْ وَقَفَ عِنْدَ الشُّبْهَةِ، أَعْبَدُ النّاسِ مَنْ أَقامَ عَلَي الْفَرائِضِ أَزْهَدُ النّاسِ مَنْ تَرَكَ الْحَرامَ، أَشَدُّ النّاسِ اجْتَهادًا مَنْ تَرَكَ الذُّنُوبَ.»:

پارساترين مردم كسي است كه در هنگام شبهه توقّف كند. عابدترين مردم كسي است كه واجبات را انجام دهد. زاهدترين مردم كسي است كه حرام را ترك نمايد. كوشننده ترين مردم كسي است كه گناهان را رها سازد.
سامرا، از غم تو، جامه‌دران است هنوز

چشم «نرگس» به جمالت، نگران است هنوز
دل شهزاده‌ی روم، آینه‌ی دلبریت

تاک‌ها مست تو و این لقب عسکریت
پسر حضرت ‌هادی! به فدایت پدرم

پدر حضرت مهدی! به فدایت پسرم
حج نرفتی تو، ولی قبله‌ حاجات شدی

تو خودت، عین صفا، مشعر و میقات شدی
کعبه، یک چاردهم، بی تو صفا کم دارد

بی تو، یک چاردهم، عطر خدا کم دارد
ماه زیبا! حسنِ دوم زهرا! برخیز

مهدی‌ت دل نگرانت شده، بابا! برخیز….