صاحل الامر

​امام کاظم صلوات الله و سلامه علیه فرمودند : 

وَاللّهِ ما اُعطِىَ مُومِنُ قَطَّ خَیرَ الدُّنیا وَالآخِرَةِ، اِلاّ بِحُسنِ ظَنِّهِ بِاللّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ رَجائِهِ لَهُ وَ حُسنِ خُلقِهِ وَالکفِّ عَنِ اغتیاب المُؤمِنینَ

به خدا قسم خیر دنیا و آخرت را به مؤمنى ندهند مگر به سبب حسن ظن و امیدوارى او به خدا و خوش اخلاقى اش و خوددارى از غیبت مؤمنان 
بر روی لب هایت به جز یا ربّنا نیست

غیر از خدا، غیر از خدا، غیر از خدا نیست
زنجیر ها راه گلویت را گرفتند

در این نفس بالا که می آید صدا نیست
زخم گلوی تو پذیرفته است اما

زخم دهانت کار این زنجیر ها نیست
این ایستادن با زمین خوردن مساوی ست

از چه تقلا می کنی؟ این پا که پا نیست
اصلاً رها کن این پلید بد دهان را

از چه توقع می کنی وقتی حیا نیست
نامرد! زندان بان! در این زندان تاریک

این که کنارش می زنی با پا عبا نیست
این تخته ی در که شده تابوت حالا

بهتر نباشد، بدتر از آن بوریا نیست
اما تو را با نیزه ها بالا نبردند

پس هیچ روزی مثل روز کربلا نیست