صاحل الامر

​💢دو کلیدی که جهنمت را می‌سازند

💐امام باقر علیه‌السلام می‌فرماید: 

🌺«از تنبلی و بی‌حوصلگی بپرهیز، که این دو، کلید هر بدی هستند. کسی که تنبلی کند، حقی را به انجام نرساند و کسی که بی‌حوصلگی کند، بر حق شکیبا نباشد.» 

🔹دو دشمن خاموش: یکی نمی‌گذارد حرکت کنی، دیگری نمی‌گذارد ادامه دهی. تنبلی و بی‌حوصلگی، دو کلیدی که درِ هر شکستی را باز می‌کنند.

📚منبع: تحف العقول، ابن شعبه حرانی، ج ۲، ص ۲۹۵

​➖فضائل و مصائب #امام_جواد صلوات‌الله‌علیه 

🛑عَبْدُ اَلرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ كَلِيمِ بْنِ عِمْرَانَ قَالَ: قُلْتُ لِلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلاَمُ اُدْعُ اَللَّهَ أَنْ يَرْزُقَكَ وَلَداً فَقَالَ إِنَّمَا أُرْزَقُ وَلَداً  وَاحِداً وَ هُوَ يَرِثُنِي فَلَمَّا وُلِدَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلاَمُ لِأَصْحَابِهِ قَدْ وُلِدَ لِي شَبِيهُ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ فَالِقِ اَلْبِحَارِ وَ شَبِيهُ عِيسَى اِبْنِ مَرْيَمَ قُدِّسَتْ أُمٌّ وَلَدَتْهُ فلمّا ولدته طَاهِرَة مُطَهَّرَة قَالَ اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلاَمُ يُقْتَلُ غَصْباً فَيَبْكِي لَهُ وَ عَلَيْهِ أَهْلُ اَلسَّمَاءِ وَ يَغْضَبُ اَللَّهُ تَعَالَى عَلَى عَدُوِّهِ وَ ظَالِمِهِ فَلاَ يَلْبَثُ إِلاَّ يَسِيراً حَتَّى يحلّ اَللَّهُ بِهِ إِلَى عَذَابِهِ اَلْأَلِيمِ وَ عِقَابِهِ اَلشَّدِيدِ

🌑 کلیم بن عمران می‌گوید به حضرت امام رضا علیه‌السّلام عرض كردم: از خداوند بخواهید که فرزندى به شما عنايت فرمايد!

_حضرت فرمود: تنها يك فرزند رزق من خواهد شد و اوست که از من ارث خواهد برد.  

وقتى که امام جواد علیه‌السّلام متولّد شد، امام رضا علیه‌السّلام به اصحابش فرمود: فرزندى شبیهِ موسى بن عمران براى من متولّد شده كه شکافنده درياست، و شبیهِ عيسى بن مريم که مادرى مقدّس او را به دنیا آورد 

🏴 وقتی که آن بانوی پاک و مطهّره، ایشان را به دنیا آورد امام رضا علیه‌السّلام فرمود: [اين فرزندم] ظالمانه كشته مى‌شود و اهل آسمان بر او مى‌گريند و خدای تعالی بر دشمن و ظلم‌کننده‌ به او، غضب مى‌نمايد پس اندكى نمى‌گذرد مگر اینكه خداوند دشمن او را [سریعا] به عذاب دردناك و كيفر شديدِ خود گرفتار مى‌نمايد.

📚عیون المعجزات ج ۱، ص ۱۱۸

#حدیث  #امام_جواد علیه السلام

​✍امام_صادق (ع) می‌فرمایند:

درشگفتم برای کسی که از چهار چیز بیم دارد، چگونه به چهار چیز پناه نمی‌برد؟ 

👌در شگفتم برای کسی که ترس بر او غلبه کرده، چگونه به این ذکر پناه نمی‌برد!

حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکیلُ «سوره آل عمران، آیه ۱۷۱»

👌در شگفتم برای کسی‌که غمگین است، چگونه به این ذکر پناه نمی‌برد

لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنْ الظَّالِمِینَ.«سوره انبیا، آیه ۸۷»

👌در شگفتم برای کسی‌که مورد مکر و حیله واقع شده، چگونه به این ذکر پناه نمی‌برد.

اُفوِّضُ أمری إلَی الله إنّ الله بصیرٌ بالعباد.«سوره غافر، آیه ۴۴» 

👌در شگفتم برای کسی‌که طالب دنیا و زیبایی‌های دنیاست، چگونه به این ذکر پناه نمی‌برد

مَا شَاءَ اللَّهُ لاَ قُوَّهَ إِلاَّ بِاللَّهِ «سوره کهف آیه ۳۹»

📙حدیث: من لا یحضره‌الفقیه، ج۴

​🌷

مرحوم علامه آیت الله حسینی طهرانی رضوان‌الله‌تعالی‌علیه توبۀ بشر را اینطور نقل می کنند: 

 حضرت امام کاظم علیه‌السّلام از خانه بِشْرِ حافى در بغداد عبور می‌کردند،

 که صداى غنا و رقص و نى به گوش حضرت رسید، 

در این حال کنیزى از منزل خارج شد. حضرت به او فرمودند:

« یَا جَارِیَةُ! صَاحِبُ هَذَا الدَّارِ حُرٌّ أَمْ عَبْدٌ؟! فَقَالَتْ: بَلْ حُرٌّ.

 فَقَالَ عَلَیْهِ السَّلامُ: صَدَقْتِ؛ لَوْ کَانَ عَبْدًا خَافَ مِنْ مَوْلَاه ؛ 

! مالک این خانه آزاد است یا بنده؟! گفت: آزاد است»

حضرت کاظم علیه‌السّلام گفت: 

راست گفتى؛

 اگر بنده بود، از آقاى خود مى‌ترسید

 و چنین کارى نمى‌کرد.»

 آن کنیز چون بازگشت، 

آقاى وى که بر سر سفره شراب بود گفت:

 چرا دیر برگشتى؟! 

کنیز گفت:

 مردى با من چنین و چنان گفت.  بشر در این حال فوراً با پاى برهنه (حافیاً) از منزل بیرون شد

 تا حضرت امام کاظم علیه السّلام را دیدار کرد، 

و عذر خواهى نمود و گریست،

 و از کردارش و عملش شرمنده شد،

 و بر دست آن حضرت توبه نمود. 

✍ نور ملكوت قرآن‌، علامه آیت‌الله حسینی طهرانی، ج ۳ ص ۲۸۱

┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄

#​همراه_ با قرآن 

آیه 121 سوره بقره

الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَٰئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ ۗ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ

کسانی که کتاب آسمانی به آنان عطا کرده ایم، آن را به طوری که شایسته آن است قرائت می کنند [و آن قرائت نمودن با تدبر و به قصد عمل است] اهل ایمان به آن [کتاب] هستند و کسانی که به آن کفر می ورزند فقط آنان زیانکارند.

ترجمه (مکارم شیرازی)

کسانی که کتاب بر آنها فرستادیم آن را خوانده و حق خواندن آن را (در مقام عمل نیز) بجا آورند، آنان اهل ایمانند و آنها که به کتاب خدا کافر شوند (و حق شناسی نکنند) آن گروه زیانکاران عالمند..

معانی کلمات آیه

تلاوت: تلاوت به معنى تبعيت و از پى رفتن است. به نظر طبرسى خواندن آيات را از آن تلاوت گويند كه خواننده بعضى از حروف را پشت سر بعضى قرار مى دهد. [۱]

نزول

محل نزول:

این آیه در مدینه بر پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. [۲]

شأن نزول:

از عبدالله بن عباس نقل نمايند: كه اين آيه درباره اهل سفينه نازل گرديده و آنان كسانى بودند كه با جعفر بن ابى‌طالب از حبشه وارد شده بودند و چهل نفر بودند كه سى و دو نفر از حبشه و هشت نفر از رهبانان شام بودند كه از جمله آن‌ها بحيرا بوده است، برخى گويند: مراد آيه يهوديانى بودند كه اسلام اختيار نمودند مانند عبدالله بن سلام و شعبة بن عمر و تمام بن يهود و اسد و اسيد پسران كعب و ابن يامين و ابن صوريا چنان كه ضحّاك گويد و قتاده معتقد است منظور آيه اصحاب رسول خدايند چنان كه عكرمه گويد.[۳]

بنا به دو قول اول مقصود از كتاب در آيه شريفه تورات است و بنا به قول آخر مقصود از كتاب، قرآن خواهد بود چنان كه شيخ بزرگوار ما گويد در صورتى كه معنى كتاب را قرآن بدانيم عقيده قتاده و جبائى درست خواهد بود[۴].[۵]

تفسیر نور (محسن قرائتی)

«121» الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ‌

كسانى كه به آنها كتاب آسمانى داده‌ايم وآنرا چنان كه سزاوارِ تلاوت است تلاوت مى‌كنند، آنان به آن (قرآن يا پيامبر) ايمان مى‌آورند و كسانى كه به آن كافر شوند، آنان همان زيانكارانند.

نکته ها

در برابر يهوديان و مسيحيانى كه به سبب لجاجت و سركشى مورد انتقاد قرار گرفتند، گروهى از آنان مورد تمجيد و قدردانى خداوند قرار گرفته‌اند. آنان كسانى هستند كه به كتاب‌هاى آسمانى مراجعه كرده و نشانه‌هاى ظهور و بعثت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را در آن ديده و به او ايمان مى‌آورند.

جلد 1 - صفحه 194

در تفسير اطيب‌البيان آمده است: مراد از «كتاب» در اين آيه، قرآن و مخاطب مسلمانانى هستند كه در قرائت قرآن، حقّ تلاوت را ادا نموده وبه پيامبر صلى الله عليه و آله ايمان آورده‌اند. تفسير الميزان نيز اين معنى را احتمال داده است.

روايتى درباره‌ى آداب تلاوت قرآن در تفسير الميزان نقل شده، كه هشت نكته را مورد توجّه قرار داده است: 1. ترتيل آيات. 2. تفقّه در آيات. 3. عمل به آيات. 4. اميد به وعده‌ها.

5. ترس از وعيدها. 6. عبرت از داستان‌ها. 7. انجام اوامر الهى. 8. ترك نواهى. در پايان روايت نيز امام صادق عليه السلام فرمود: حقّ تلاوت تنها حفظ آيات، درس حروف، قرائت و تجويد نيست. وبر اساس روايات، كسانى كه حقّ تلاوت قرآن را ادا مى‌كنند، تنها امامان معصوم مى‌باشند. «1»

پیام ها

1- حقّ تلاوت، در تلاوت با صوت زيبا ورعايت نكات تجويد خلاصه نمى‌شود، بلكه ملاك، ايمان و عمل است. «يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ»

2- كسى كه در انتخاب مكتب دچار انحراف شود، زيانكار واقعى است. «فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ»

پانویس

 تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

 طبرسی، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌1، ص 111.

 تفسير مجمع البيان.

 در تفسير روض الجنان اين اقوال ذكر گرديده ولى به عنوان شأن و نزول آورده نشده است.

 محمدباقر محقق،‌ نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شیخ طوسی و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 35.

منابع

تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم

اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌

تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول

تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم

برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش

تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

موسسه اهل‌البیت (ع)