صاحل الامر

​اگر کار خیری که می‌کنیم، به تعدادی 

از اموات هدیه کنیم آیا از ثواب آن کم 

می‌شود؟

‌

پاسخ: 

✍ خیر. اگـر شما یـک صـلـوات بـه کل 

امـوات مومنین و مومنات هـدیـه کنیـد 

بـخاطـر کار ارزشمنـدی کـه شمـا کردیـد 

و همه‌را درنظرگرفتید‌ و بخل نورزیدید، 

خـدا ثـوابـش را بـه هـمـه می دهد و از 

هـیـچ کس هـم ثـوابی کـم نـمـی شـود. 
پیامبر (ص) فرمود: 

وقتی انسان آیت الکرسی را بخواند و 

ثوابش را برای همه ی اهل قبور مومنین و 

مومنات بفرستد خدا ثواب را به هر کدام 

از اموات می دهد. فردی از امام صادق 

(ع) پرسید که من یک حج انجام داده ام. 

آیا من می توانم پدر و مادرم را که از دنیا 

رفته اند در ثواب این حج شریک کنم؟ 

امام فرمود: بله ، البته همه را می تواند 

در اعمال مستحب شریک کرد 🌱

🔸وقتی ما می‌خواهیم ثواب مخصوصی 

مثلاً به پدرمان برسد، این ثواب می رسد و 

از کرم خدا چیزی کم نمی شود. یک اتفاق 

خوبی برای خود اهدا کننده می افتد و 

هدیه های نابی گیر خودش می آید .

🦋سخنان استاد عالی

      برنامه (سمت خدا)

​📌رویکرد تاریخی قرآن برای تعلیم و تربیت دینی

💠 قصۀ جذاب بعثت پیامبر(ص)

💠 برخی ویژگی‌های فوق‌العادۀ مردم مکه در جاهلیت

💠 احساس بی‌نیازی مردم مکه به دعوت پیامبر(ص)

قصۀ جذاب بعثت پیامبر(ص)

ایمان نیاوردن به رسول‌خدا(ص) دلایل اجتماعی داشت، نه اعتقادی. اینطور نیست که اگر حرفی براهین عقلی کامل داشته باشد، پذیرفته ‌شود. مثلاً ثروتمندان و فراعنۀ حاکم بر مکه، پیامبر(ص) را به‌خاطر قدرت انکار کردند. بعثت پیامبر(ص) یک قصه جذاب است؛ چون جنگ و درگیری دارد. ما چه بلایی سر این دین می‌آوریم که قصه‌اش برای جوان‌هایمان جذاب نیست؟ پیامبر(ص) چهل سال به‌عنوان اخلاقی‌ترین جوان در مکه زندگی کردند. ولی چی شد وقتی ایشان گفت: من پیغمبر هستم، ‌‌خواستند او را بکشند؟! 

علت مخالفت با پیامبر(ص) عصبیت قومی نبود، اتفاقاً براساس عصبیت قومی باید قریش به پیامبر(ص) کمک می‌کرد؛ چون رسول‌خدا(ص) به آنها فرمود اگر به من ایمان بیاورید سَرور و سلطان عالم می‌شوید.

این حرف هم درست نیست که بگوییم آنها کسانی بودند که دخترانشان را زنده به گور می‌کردند و خیلی بد بودند پس حرف حق را قبول نمی‌کردند؛ چون در مکه کسی این کار را نمی‌کرد، اهل مکه برای زن احترام قائل بودند و زنده‌به‌گور کردن دختر، کار اعراب بادیه‌نشین بود؛ آن هم تعدادش فراوان نبود.

برخی ویژگی‌های فوق‌العادۀ مردم مکه در جاهلیت

مردم مکه خیلی باکلاس بودند. مثلاً مردمان قریش در کنار خانۀ کعبه سفره‌ می‌‌انداختند، با هم در سفره‌ انداختن مسابقه می‌‌گذاشتند و برخورد کریمانه، فرهنگ رایج بود. همچنین در سه سالی که مسلمانان در شعب ابی‌طالب محاصره بودند، در ایام حج رسول‌خدا(ص) مانند دیگران آزاد بودند، ایشان راحت تبلیغ می‌‌کرد و کسی هم کاری نداشت.

معجزۀ نابودی سپاه ابرهه، ایمان قریش را به خانۀ کعبه و صاحب آن محکم کرده بود. ایمان دیگران هم به قریش خیلی بالا رفته بود به حدی که وقتی رسول‌خدا(ص) مردم طایف را به اسلام دعوت کرد، یک نفر هم مسلمان نشد. آنها پیش خود می‌گفتند حتماً ایرادی وجود دارد که قریش به پیامبر(ص) ایمان نیاورده است، پس ما هم ایمان نمی‌آوریم.

امام صادق(ع) می‌‌فرماید آن‌قدر مردم دوران جاهلیت مقید بودند که یک روز هم طواف خانۀ خدا قطع نشد. آنها پیغمبرشناس بودند لذا مقام حضرت ابراهیم(ص) را نگه داشته بودند. اگر پیغمبر(ص) در جای بی‌کلاسی مبعوث می‌شد، سطح نبوتش پایین می‌آمد. مستشرقین برای اینکه ارزش پیغمبر(ص) را کم کنند، جاهلیت را خراب‌تر از چیزی که بود، نشان دادند. تاریخ اسلام‌ را براساس حرف‌های مستشرقین ننویسیم.

احساس بی‌نیازی مردم مکه به دعوت پیامبر(ص)

مردم مکه به‌خاطر ویژگی‌های مثبتشان به چیز فوق‌العاده بالاتری که پیغمبر(ص) به آن دعوت می‌‌کرد، احساس نیاز نمی‌کردند. سطح معرفتی، اخلاقی، دینی، انسانی و اجتماعیِ مکه فوق‌العاده بالا بود، به‌خاطر آن‎همه بخشش، آن‎همه سفره‌داری، آن‌همه فقیرنوازی، آن‌همه مهربانی با مهمانان، آن‌همه عبادت، و …..؛ وقتی سطح جامعه بالا باشد، به حرف کسی که پیام بالاتر بدهد گوش نمی‌دهد.

اگر سطح پیام دین را در حد برخی فضائل پایین بیاوریم، با فیلم‌های کره‌ای و آمریکایی و … که فضیلت‌های برجسته‌ای مثل حق و عدالت را نشان می‌دهند، چه فرقی خواهد داشت؟ دین برای پیام‌های حداقلی نیامده است.
👤Panahian

🚩 حسینیۀ ام‌ابیها(س) - ۱۴۰۳.۰۴.۲۴

💠 #نهج_البلاغه_خوانی

🔻امام علی علیه السلام فرمودند: 

💠من اصلا دوست ندارم کاری کنم که مشهور بشم و همه ازم تعریف کنن. آدم باید طوری رفتار کنه که خدا ازش راضی باشه.

📗 برگرفته از خطبه ۲۱۶ #نهج_البلاغه

⚠️ بچه ها ما هم مثل امام خوبمون، نباید همش به فکر این باشیم که دیگران ازمون تعریف کنن و طرفدار برای خودمون جمع کنیم و نباید هوادار و علاقمند آدمایی بشیم که به فکر معروف بودن و طرفدار جمع کردن هستن.

🤝 #شیعیان_امام_علی_علیه_السلام
#کودکانه

​🍁  پاییز ۱۴۰۳ 

🗓 ۵شنبه، ۱۰ آبان
👤 شهید احمد کاظمی:

🖋 کاری کنید که وقتی کسی شما را

ملاقات می‌ کند احساس کند که

یک ‌شهید را ملاقات کرده است.

#دستخط 

#غدیر

#شهیدانه

​همراه با قرآن 

آیه 10 سوره کهف

إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا

ترجمه (مکارم شیرازی)

آن‌گاه که آن جوانمردان (از بیم دشمن) در غار کوه پنهان شدند و از درگاه خدا مسئلت کردند بار الها، تو در حق ما به لطف خاص خود رحمتی عطا فرما و بر ما وسیله رشد و هدایتی کامل مهیّا ساز.

معانی کلمات آیه

اوى: اوى: نازل شدن، منضم شدن «اويت منزلى و اليه: نزلته». أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ‏: جوانان در كهف نازل شدند. «فأووا»: نازل شويد و مكان گيريد.

فتية: فتى: تازه جوان، در دختر فتاة گويند، جمع فتى، فتيان و فتيه است.

رشدا: (بر وزن شرف): هدايت، صلاح. كمال، نجات، منظور از آيه معناى اخير است. «مرشد»: نجات دهنده.[۱]

تفسیر نور (محسن قرائتی)

إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقالُوا رَبَّنا آتِنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ هَيِّئْ لَنا مِنْ أَمْرِنا رَشَداً «10»

آنگاه كه آن جوانمردان به غار پناه بردند، گفتند: پروردگارا! از سوى خود رحمتى به ما عطا كن و براى ما رشدى در كارمان فراهم ساز.

فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَداً «11»

پس ما تا چند سالى كه در آن غار بودند، بر گوش‌هاى آنان (پرده‌ى خواب و بيهوشى) زديم.

نکته ها

«فِتيَة» جمع «فَتى» به معناى جوانمرد است. امام صادق عليه السلام فرمودند: «فتى»، به انسان با ايمان گفته مى‌شود، زيرا خداوند آنان را با آنكه سالمند بودند، ولى به سبب ايمانشان، «فتى» معرّفى كرده است. «2»

«رَشَد» به معناى رُشد، نجات و رضاى الهى آمده است‌ «3» و در اين سوره سه مورد كلمه‌ى‌

«2». «كانوا شيوخاً فسمّاهم اللّه عزّوجلّ فتية بايمانهم» كافى، ج 8، ص 398؛ تفسير نورالثقلين.

«3». تفسير مجمع‌البيان.

جلد 5 - صفحه 145

رشد به كار رفته است: در داستان اصحاب كهف، داستان موسى و خضر (آيه 66) و پيامبر اسلام (آيه 23).

در حديثى آمده است كه مراد از «فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ» زدن بر گوشهاى آنان، خواب سيصد و نه ساله و زنده شدن مجدّد آنان است. «1»

پیام ها

1- براى حفظ دين، جوانمردى، گذشت از رفاه و آسايش و هجرت لازم است. «أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ»

2- دعا همراه با تلاش و حركت مؤثّر است. أَوَى‌ … رَبَّنا

3- هجرت از محيط فاسد براى حفظ ايمان و ارزشها، كارى جوانمردانه است. «أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ»

4- هجرت و قيام براى خدا، زمينه‌ى دريافت امدادهاى الهى است. «أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ‌ .. فَضَرَبْنا»

«1». تفسير نورالثقلين.

پانویس

پرش به بالا↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع 

تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهماطیب البیان فی تفسیر القرآن‌، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اولتفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سومبرگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶شتفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

موسسه اهل‌البیت (ع)