صاحل الامر

​♦️️ هفته دفاع مقدس آمد اما‌

فقط یک هفته به شهدا فکر کنیم!

تمام کوچه ها و خیابان ها بدون نام «شهید»

برخی مسئولان هنوز خود را مدیون شهدا نمی دانند

نمی دانیم شهدا جان خود را برای حفظ ناموس و حجاب فدا کردند

هفته دفاع مقدس می آید و می رود این ما هستیم که شرمنده ایم… 

​? حذف واژه شهید به کوچه‌های رشت هم رسید
?️این مورد هم رفت تو افتخارات دوره اصلاح‌طلبان

جا اینکه به فکر اقتصاد و جیب مردم و ایجاد اشتغال باشن

جا اینکه یه فکری به حال کارخانه‌ها بکنن،

واژه شهید رو حذف می‌کنن؟!
این افتخارات باید در تاریخ ثبت شود…

#کوچه_شهید  
? ابوالفضل احمدی

​✖️یک‌سال از حمله تروریستی به اهواز گذشت.

?تنها دقایقی پس از حمله تروریستی، راشد اینترنشنال رونمایی کرد:

“ارتباط تلفنی با سخنگوی جنبش الاهواز،یعقوب حر التستری؛آقای تستری خیلی خوش آمدید به برنامه ما”

سخنگوی تروریست‌ها:"عملیات امروز را مقاومت ملی الاهواز انجام داد بر ضد اهداف مشروع…”

​▪️⚫️▪️⚫️▪️⚫️

⚫️▪️

سلام های سوزناک وعاشقانه امام زمان (عج)به امام حسین(ع) در زیارت ناحیه مقدسه:
أَلسَّلامُ عَلَى الْمُحامي بِلا مُعين، 

سلام بر آن مدافعِ بى ياور،
أَلسَّلامُ عَلَى الشَّيْبِ الْخَضيبِ، 

سلام بر آن مَحاسنِ بخون خضاب شده،
أَلسَّلامُ عَلَى الْخَدِّ التَّريبِ، 

سلام بر آن گونه خاك آلوده،
أَلسَّلامُ عَلَى الْبَدَنِ السَّليبِ، 

سلام بر آن بدنِ جامه به غنیمت رفته ،
أَلسَّلامُ عَلَى الثَّغْرِ الْمَقْرُوعِ بِالْقَضيبِ، 

سلام بر آن دندان هایی که با چوب خیزران زده شده ،
أَلسَّلامُ عَلَى الرَّأْسِ الْمَرْفُوعِ، 

سلام برآن سرِ بالاى نيزه رفته…
⚫️▪️

▪️⚫️▪️⚫️▪️⚫️

​????بسم الله الرحمن  الرحیم  ?
? فواید گوش كردن به اذان
?۱. شنیدن اذان انسان را از اهل آسمان قرار مى دهد. پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله وسلم) مى فرماید: همانا اهل آسمان از اهل زمین چیزى نمى شنوند مگر اذان
?۲. شنیدنِ اذان اخلاق را نیكو مى كند، امام على(علیه السلام) مى فرماید: كسى كه اخلاقش بد است در گوش او اذان بگویید
?۳. شنیدن اذان انسان را سعادت مند مى كند. پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله وسلم) مى فرماید: كسى كه صداى اذان را بشنود و به آن روى آورد، نزد خداوند از سعادت مندان است
?۴. شنیدن اذان سبب دورى شیطان مى شود. رسول اكرم(صلى الله علیه وآله) مى فرماید: شیطان وقتى نداى اذان را مى شنود فرار مى كند.
? میزان الحكمه، ج ۱، ص ۸۲