صاحل الامر

​📌رویکرد تاریخی قرآن برای تعلیم و تربیت دینی

💠 اهمیت جامعه‌پردازی نسبت به خودسازی

💠 معنای «یا ایّها الذین آمنوا»

💠 فرق قرآن با سایر کتب

💠 اثر تلاوت و تدبر در فهم قرآن

قرآن کریم می‌فرماید: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُم‏» (مائده، ۱۰۵) اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، به خودتان بپردازيد. هرگاه شما هدايت يافتيد، كسی كه گمراه شده است به شما زيانى نمى‌‏رساند.

بسیاری این آیه را فردی تفسیر می‌کنند و دلیل بر خودسازی می‌گیرند. وقتی از رسول‌خدا(ص) دربارۀ این آیه سؤال شد فرمود امر به ‌معروف و نهی ‌از منکر کنید؛ اما وقتی دیدی دنیا ترجیح یافته و از بخل و هوس پیروی می‌شود، به خودت بپرداز و عوام مردم را رها کن(مجمع البیان، ج۳، ص۳۹۲). بنابر این «علیکم انفسکم» برای وقتی است که از شما کاری برای جامعه برنمی‌آید. اگر کاری از شما برمی‌آید، اول به جامعه بپردازید. طبق این روایت خودسازی قبل از جامعه‌پردازی نیست؛ آن‌جایی است که انسان ناچار باشد.

🚩 ستاد #علیرضا_پناهیان درحسینیۀ ام‌ابیها(س) - ۱۴۰۳.۰۴.۱۷

“رفـع عطش قیامت" 

🌸 خداوند به حضرت موسی وحی کرد:

ای موسی! دوست داری عطش قیامت، تو را در نیابد و در مواقف آن روز تشنه نباشی؟

🔅عرض کرد: بلی ای پروردگارجهانیان، خطاب رسید: امروز در دنیا بر حبیب من صلوات فرست.. تا فردا از تشنگی قیامت ایمن باشی.

📚آثار و برکات صلوات/ص۱۵۱

 ┄┄┅┅┅❅❁ ❁❅┅┅┅┄┄

​💠 از امام صادق(علیه السلام) سؤال کردند: آیا شما همه‌ این خلق را در شمار مردم می‌بینید؟ امام(علیه السلام) فرمودند که این چند گروه را از مردم کنار بگذارید.

1. آن کس که مسواک نمی‌زند.

2. آنکه در جای تنگ چهار زانو می‌نشیند.

3. آنکه در کاری که به او ربطی ندارد، دخالت می‌کند.

4. آنکه در چیزی که دانشی نسبت به آن ندارد به جدل می‌پردازد.

5. آنکه بی‌هیچ بیماری خود را بیمار می‌نمایاند.

6. آنکه بی‌هیچ مصیبتی پریشان می‌شود.

7. آن کس که با اطرافیان خویش که در مسئله‌ای درست اتفاق نظر دارند، مخالفت می‌ورزد.

8. آنکه به نیاکان خویش می‌بالد در حالی که کردارهای نیک نیاکانشان در او نیست.

📚منبع: الحضال المحمودة و المذمومة (صفات پسندیده و نکوهیده)، ج 2، ص 606 – 607

 همراه با قرآن 

آیه ۱۱۳ سوره هود

وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ

ترجمه (مکارم شیرازی)

و (شما مؤمنان) هرگز نباید با ظالمان همدست و دوست و بدانها دلگرم باشید و گر نه آتش (کیفر آنان) در شما هم خواهد گرفت و در آن حال جز خدا هیچ دوستی نخواهید داشت و هرگز کسی یاری شما نخواهد کرد.

معانی کلمات آیه

تركنوا: ركون: آرام گرفتن به چيزى توأم با محبت و ميل .«لا تركنوا» : اعتماد نكنيد و ميل نكنيد..[۱]

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ «113»

و به ستمگران تمايل وتكيه نكنيد كه آتشِ (عذاب) شما را فرا مى‌گيرد و (در اين صورت) براى شما در برابر خداوند، هيچ دوست و سرپرستى نيست، پس (از هيچ ناحيه‌اى) مورد كمك قرار نخواهيد گرفت.

نکته ها

در روايات مى‌خوانيم كه مودّت و محبّت به ظالم و اطاعت از او، از مصاديق ركون به ظالم محسوب مى‌شود. در روايتى مى‌فرمايد: به ستمگر اميدى نداشته باش، گرچه او فاميل و دوست تو باشد. «و ان كان حميما قريباً» «1» در كافى، نيز اين روايت آمده كه اگر به مقدار زمانِ دست به جيب كردن ستمگر براى بخشش، راضى به زنده بودن او باشى، ركون و تكيه بر ظالم كرده‌اى كه خدا از آن نهى نموده‌است. «2»

از آنجا كه اطاعت از اولى الامر، واجب و از سوى ديگر، ركون به ظالم حرام است، پس اولى الامر نمى‌تواند ظالم باشد، بلكه بايد معصوم نيز باشد، زيرا گناه از مصاديق ظلم به شمار می رود.

ركون و تكيه بر ظالم، آتش و عذاب خداوند را در پى دارد، پس وضعيّت خود ظالم چگونه خواهد بود؟!

پیام ها

1- هرگونه تمايل واعتماد به ستمگران داخلى وخارجى، ممنوع است. «لا تَرْكَنُوا» (ستمگران، لايق پيروى و رهبرى نيستند)

2- تكيه بر ستمگران، گناه كبيره است. (هر گناهى كه قرآن درباره‌ى آن وعده‌ى آتش داده، گناه كبيره است) لا تَرْكَنُوا … فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ

3- به جاى تمسّك به ظالم، به خدا توكّل كنيم. «وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ»

4- نتيجه‌ى تكيه بر ستمگران، غربت و تنهايى است. «ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ»

پانویس

 تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم

اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌

تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول

تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم

برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش

تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

🍃

✨مروری است بر چند خبر در منابع قدیم درباره ولادت رسول اکرم(ص)✨

🔹تولد رسول خدا (ص‌) در روایت ابن اسحاق‌، روز دوشنبه ۱۲ ربیع الاول «عام الفیل‌»دانسته شده است‌. 

🔹این در حالی است که بر اساس محاسبه محمد حمیدالله سالروز دقیق تولد آن حضرت‌، ۱۷ ربیع الاول دانسته شده است‌. (۱)

💬قیس بن مَخْرمه گوید: من و رسول‌خدا عام الفیل به دنیا آمدیم و  برای همین جهت به ما «لِدان‌» گفته می‌شود (۲)

💫بعدها خود پیامبر (ص‌) فرمود: روز دوشنبه روزی است که من درآن متولد شدم و در آن روز مبعوث گشتم‌.(۳)

✨محل تولد پیامبر در شعبی قرار داشت که به شعب ابی‌طالب مشهور بود و در پایین ابطح در فاصله یک صد تا یک صد و پنجاه متری کعبه واقع بود. محل فعلی آن‌کتابخانه و مشهور به مولد النبی (ص‌) است و مردمان بعدها در آنجا نماز می‌گذاردند.(۴)

✳️امروز این شعب را شعب علی می‌نامند، جایی که روبروی صفا و مروه قرار دارد. همین جا بود که بنی هاشم زندگی می‌کردند و درسالهای فشار قریش نمی‌توانستند از این محل خارج شوند. ( ۵)

💬فاکهی می‌گوید مردم مکه براین باورند که این شعب از آن بنی هاشم بود که سپس به فرزندش عبدالمطلب رسید و اومیان فرزندانش تقسیم کرد و محمد (ص‌) هم حق پدرش را از آنجا داشت‌.(۶)

📜گفته‌اند که‌آن حضرت حق خود را بخشید و بیشتر یا همه شعب زمانی از عقیل بن ابی‌طالب بود.گفته‌اند که معراج پیامبر هم از شعب ابی‌طالب بوده است‌. (۷)

🌼واقدی از امام باقر (ع‌) روایت کرده است که محمد (ص‌) روز دوشنبه دهم ربیع الاول‌تولد یافته و اصحاب فیل در محرم آن سال بود که به مکه آمدند و میان آمدن اصحاب فیل و تولد حضرت ۵۵ شب فاصله بوده است‌.

🌷 ابومعشر مدنی‌، سیره نویس دیگر مدنی‌، روز تولد پیامبر را دوشنبه دوم ربیع الاول ‌دانسته است‌.

📚برخی از منابع دوازده ربیع الاول و برخی هفدهم آن ماه را روز تولد محمد (ص‌)دانسته‌اند. 

✴️در حال حاضر، اهل سنت روز دوازدهم و شیعیان هفدهم را جشن می‌گیرند. همه منابع متفق هستند که محمد (ص‌) در عام الفیل به دنیا آمده است‌.

✨آمنه می‌گوید که در وقت تولد فرزندش‌، همراه او نوری آمد که کاخها و بازارهای ‌شام را روشن کرد و من گردن شتران را در بُصْری می‌دیدم‌. 

او گفت‌: در وقت ولادت‌ فرزندم‌، گویی شهابی از من سر زد که تمام زمین را روشن کرد.

📜همچنین نقل شده است که بعد از ولادت‌، سرپوشی بر او گذاشتم‌، سرپوش به یکطرف افتاد. نگاه کردم‌، دیدم چشم گشوده و به آسمان می‌نگرد.

🌹ابن اسحاق می‌گوید: وقتی آمنه وضع حمل کرد، به عبدالمطلب که همراه برخی ازبزرگان قریش در حِجْر اسماعیل نشسته بود، پیغام فرستاد که فرزندی برای تو متولد شده‌، بیا و او را بنگر. او آمد و به غلام نگاه کرد و آمنه آنچه را که در وقت حمل دیده بود و به‌او گفته شده بود و آنچه به او در باره نامگذاری فرزندش به او دستور داده شده بود که نامش را احمد بگذار، برای عبدالمطلب بیان کرد.

☀️برای نوزاد، نام محمد و احمد و کنیه ابوالقاسم برگزیده شد. بعدها که فرزندی برای یکی از انصار به دنیا آمد، نامش را محمد گذاشت‌. دیگران گفتند که باید از پیامبر (ص‌)بپرسیم‌. وقتی پرسیدند، فرمود گذاشتن نام من بر دیگران رواست‌.

💬ابن اسحاق می‌گوید: [راویان‌] چنین می‌پندارند که عبدالمطلب او را گرفت‌، به داخل کعبه برد و در آنجا ایستاده دعا کرد و به خاطر آنچه به او اعطا گشته شکر گزاری نمود. پس از آن بچه را نزد مادرش آورد و به او داد و به دنبال دایه برای رسول خدا (ص‌) گشت‌.

✍🏻خرگوشی در شرف النبی‌ (۸) نوشته است‌: در آن وقت (وقت تولد محمد (ص‌)) قریش در قحط‌های بسیار بودند، چون آمنه حامله شد به رسول (ص‌)، آن سال را سال فتح خواندند و زمین سبز شد و درختان بارور گشتند و عبدالمطلب هر روزمی‌رفتی و طواف خانه می‌کردی و ابن عباس گفت از دلیل حمل رسول (ص‌) آن بود که‌هر چهارپایی که قریش را بود در آن سال به آواز آمد و گفتند که بار گرفتند به رسول‌(ص‌) و به خدای کعبه سوگند می‌خوردند و می‌گفتند که رسول (ص‌) امان اهل دنیاست وروشنایی دنیا.

📚منابع:

۱-محمد رسول خدا (ص‌)، شیمل‌، ص۱۱.

۲- السیرة النبویه‌:۱. ۱۴۲.

۳- سبل الهدی‌:۲. ۲۲۶.

۴- اخبار مکه فاکهی‌:۳. ۲۶۹.

۵-اخبار مکه‌:۳. ۲۶۴.

۶- فاکهی‌:۳. ۲۶۵.

۷- همان

۸-شرف النبی، متن فارسی‌، ص ۲۸

 ┄┄┅┅┅❅❁ ❁❅┅┅┅┄┄