صاحل الامر

​#حکایت_داستان 

مصافحه [باهم دست دادن]!!
✍ابوعبیده می‌گوید: در مسیری همراه امام باقر بودم و با آن حضرت در یک ردیف سوار مرکب میشدم.

🌸🌺🌸🌺

هنگام سوار شدن ابتدا من سوار میشدم و سپس حضرت سوار می‌شدند، سپس مصافحه [دست می دادیم]می‌کردیم.

ایشان به گونه ای برخورد می‌کردند که گویا برخورد اول است. 

هنگام پیاده شدن ابتدا ایشان پیاده می‌شدند و سپس من پیاده می‌شدم. چون هر دو روی زمین قرار میگرفتیم، باز به من سلام میکردند و طوری احوال پرسی می‌کردند که گویا برخورد اول است. 

عرض کردم: این برخورد قبلا نزد ما مرسوم نبوده است. 

💕🌱امام فرمودند: 

آیا می‌دانی چه خیری در #مصافحه قرار داده شده است؟

به درستی که اگر مؤمنان هنگام ملاقات، با یکدیگر مصافحه کنند و دست بدهند، تا وقتی از یکدیگر جدا نشده اند، خدا به آنها نظر رحمت می‌کنند و گناهان آنها مثل ریزش برگ از درخت، ریخته می‌شود. 

———-

محجة البیضاء  فیض کاشانی ج ۳ ص ۳۷۸.

🌐

​🍃🌸شناسنامه ی قرآن🌸🍃

🌿نام: قرآن، قرآن یک کلمه ی عبری است

🌿 اسم اصلی قرآن فرقان می باشد

🌿لقب قرآن: مجید

🌿زبان قرآن:عربی

🌿زمان نزول: ماه رمضان , شب قدر

🌿محل نزول: مکه مکرمه, غار حرا

🌿فرستنده: الله جل جلاله

🌿ملکه وحی: حضرت جبرئیل

🌿گیرنده: حضرت محمد 

🌿تعدادوحی:۲۴۰۰۰ مرتبه

🌿مدت نزول:۲۳ سال

🌿اولین آیه: إقرا باسم ربک الذی خلق

🌿اولین سوره: العلق

🌿آخرین سوره: النصر

🌿آخرین آیه: الیوم اکملت لکم دینکم

🌿تعدادجزء:۳۰ جزء

🌿تعداد سوره:۱۱۴ سوره

🌿با عظمت ترین آیه: آیت الکرسی

🌿طولانیترین سوره: سوره بقره

🌿کوتاه ترین سوره: سوره کوثر

🌿بزرگترین آیه: آیه ی ۲۸۲ سوره ی بقره

🌿کوچکترین آیه: کلمه (طه) از سوره بیستم

🌿تعداد سوره های مکی: ۸۲ سوره

🌿تعداد سوره های مدنی: ۲۰ سوره

🌿تعداد سوره های مکی و مدنی: ۱۲ سوره

🌿سوره نصف قرآن: سوره کهف

🌿مادر قرآن: فاتحه

🌿قلب قرآن: یس

🌿عروس قرآن: سوره ی الرحمن

🌿سوره ای که دو بسم الله دارد: نمل

🌿سوره ای که بسم الله ندارد: توبه

🌿تعداد حزب: ۱۲۰ حزب

🌿سوره ای که در تمام آیات اسم الله دارد: مجادله

🌿تعدا آیات: ۶۲۳۶ آیه

🌿تعداد کلمات: ۷۷۴۳۹ کلمه 

🌿تعداد حروف کل قرآن: ۳۳۰۷۳۳ حروف

🌿تعداد نقطه ها: ۱۰۵۶۸۴نقطه

🌿قرآن به سه قسمت تقسیم شده:

وحدانیت خدا ، قصص ، احکام

🌿سوره ای که سه بار خواندن آن حکم

ختم قرآن را دارد: سوره ی اخلاص
🌺🌸🌼🌺🌸🌼🌺

​🌹حاج اسماعیل دولابی(ره)

‌✅هر وقت کسی شما را اذیت کرد

و ناراحت شدید به کسی نگویید 

فقط (استغفار)کنید؛ هم برای خودتان

و هم برای کسی که شما را

اذیت کرده است

بگو: بیچاره کار بدی کرده است.

اگر فهم داشت نمی کرد.

وقتی استغفار می کنی خداوند

دوست دارد.  قلبت باز می شود.

این قلب یک جوری است که

اگر کسی به او خوبی کند،

از او تشکر نکند ناراحت می شود.

اگر کسی هم اذیتش کرد ناراحت می شود.

 در این جا باید استغفار کرد تا قلب

انسان باز شود. آن وقت می بینی

که چقدر بزرگ شده ای. 

گر دو مرتبه این کار را کردی

دیگر غم نمی تو‌اند شما را بگیرد. 

چون راهش را بلد هستی

​🔴حکایت شنیدنی

💫شهید کافی نقل می کرد که:

🔹️شبی خواب بودم که نیمه های شب صدای در خانه ام بلند شد از پنجره طبقه دوم از مردی که آمده بود به در خانه ام پرسیدم که چه می خواهد؛ گفت که فردا چکی دارد و آبرویش در خطر است.می خواست کمکش کنم

🔹️لباس مناسب پوشیدم و به سمت در خانه رفتم در حین پایین آمدن از پله ها فقط در ذهن خودم گفتم: با خودت چکار کردی حاج احمد نه آسایش داری و نه خواب و خوراک؛ همین

🔹️رفتم با روی خوش با آن مرد حرف زدم و کارش را هم راه انداختم و آمدم خوابیدم. همان شب حضرت حجه بن الحسن عجل الله تعالی فرجه را خواب دیدم

🔹️فرمود: شیخ احمد حالا دیگر غر میزنی؛ اگر ناراحتی حواله کنیم مردم بروند سراغ شخص دیگری؟

🔹️آنجا بود که فهمیدم که راه انداختن کار مردم و کار خیر، لطف و محبت و عنایتی است که خداوند و حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه به من دارند

🔹️وقتی در دعاهایت از خدا توفیق کار خیر خواسته باشی، وقتی از حجت زمان طلب کرده باشی که حوائجش بدست تو برآورده و برطرف گردد و این را خالصانه و از روی صفای باطن خواسته باشی خدا هم توفیق عمل می دهد، هرجا که باشی گره ای باز میکنی

ولو به جواب دادن سوال رهگذری.

​#همراه_باقرآن 

آیه 3 سوره تغابن

خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ

آسمان ها و زمین را به حق آفرید، و شما را صورت گری کرد و صورت هایتان را نیکو آراست، و بازگشت به سوی اوست.

ترجمه (مکارم شیرازی)

خدا آسمانها و زمین را به حق (و نظم احسن اتقن) آفرید و شما آدمیان را به زیباترین صورت برنگاشت، و بازگشت همه خلایق به سوی اوست.

تفسیر نور (محسن قرائتی)

خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ «3»

آسمان‌ها و زمين را به حق آفريد و شما را (در رحم مادر) صورت‌گرى كرد و صورت شما را نيكو قرار داد و بازگشت (همه) به سوى اوست.

نکته ها

منظور از حُسن صورت‌ «فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ» آن است كه خداوند، انسان را مجهز نمود به چيزهايى كه در راه رسيدن به هدف، او را كمك مى‌كند.

اعضاى بدن انسان هر كدام در جاى مناسب قرار گرفته و تركيب و تناسب آنها موجب زيبايى اندام انسان و به ويژه صورت او گرديده است. مژه، پلك و ابرو كه وظيفه حفاظت از چشم را به عهده دارند، زيبايى خاصّى به چهره انسان بخشيده‌اند. لب‌ها كه دربان دهان و نگهبان زبان و دندان هستند، تنها به هنگام خوردن يا گفتن، آن هم به مقدار مورد نياز باز و بسته مى‌شوند و در كودكى كه حيات نوزاد به شير مادر وابسته است، كار مكيدن را به عهده دارند و در بزرگسالى، احساسات عاطفى را با بوسيدن اظهار مى‌دارند.

جلد 10 - صفحه 70

خداوند، برترين آفريده خود يعنى انسان را از آبى ناچيز آفريده، «ماءٍ مَهِينٍ» «1» و در كارگاهى تاريك و ظلمانى، «فِي الْأَرْحامِ» «2» و بر روى آن بهترين و زيباترين صورت‌گرى را قرار دارد. «فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ»

تفاوت آفريده‌هاى خداوند با توليدات انسان:

1. توليدات انسان محدود و در بعضى زمينه‌ها توليد دارد، امّا خداوند همه چيز را مى‌آفريند.

«خَلَقَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ» «3»

2. توليدات انسان گاهى لغو است، امّا خداوند همه چيز را هدفمند آفريده است. «خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ» «4»*

3. در توليدات انسان افراط و تفريط است، امّا آفرينش خداوند به اندازه است. «إِنَّا كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ» «5»

4. توليدگر معمولًا پس از توليد نظارتى از توليد ندارد، امّا خداوند هرگز از مخلوقاتش غافل نمى‌شود. «وَ ما كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غافِلِينَ» «6»

5. انسان گاهى از توليد خسته و كسل مى‌شود، امّا خداوند هرگز از آفرينش خسته نمى‌شود.

«ما مَسَّنا مِنْ لُغُوبٍ» «7»

6. خداوند از طريق زوجيت، بقاى موجودات را تضمين نموده است. «وَ مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ» «8»

7. خدا، همه آفريده‌هاى خود را هدايت تكوينى مى‌كند. «أَعْطى‌ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى‌» «9»

«1». مرسلات، 20.

«2». آل عمران، 6.

«3». انعام، 101.

«4». جاثيه، 22؛ عنكبوت، 44؛ روم، 8.

«5». قمر، 49.

«6». مؤمنون، 17.

«7». ق، 38.

«8». ذاريات، 49.

«9». طه، 50.

جلد 10 - صفحه 71

8. همه آفريده‌ها، در نهايت به سوى او بازمى‌گردند. خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ‌ … إِلَيْهِ الْمَصِيرُ «1»

تمام كارهاى خداوند بهترين است:

آفرينش او بهترين است: «فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ» «2»

كتاب قرآن او بهترين است: «نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ» «3»

قصه‌هاى او بهترين است: «أَحْسَنَ الْقَصَصِ» «4»

نام‌هاى او بهترين است: «وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‌» «5»

پاداش‌هاى او بهترين است: «فَلَهُ جَزاءً الْحُسْنى‌» «6»

وعده‌هاى او بهترين وعده‌هاست: «وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى‌» «7»*

حكم او بهترين حكم‌ها است: «وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً» «8»

خداوند از ما نيز خواسته است كه در تمام كارها، بهترين‌ها را انتخاب كنيم. مثلًا:

در گفتار، بهترين سخن را بگوئيم: «يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» «9»

در عمل، بهترين را انجام دهيم: «أَحْسَنُ عَمَلًا» «10»*

در برخورد، بهترين رفتار را داشته باشيم: «ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» «11»*

در مجادله و گفتگو، بهترين شيوه را انتخاب كنيم: «جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» «12»

در سپاسگزارى و تشكر، بهترين روش را داشته باشيم: «فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ» «13»

در ميان شنيده‌ها بهترين را انتخاب و عمل كنيم: «يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ» «14»

در تصرّف در مال يتيم، با بهترين شيوه عمل كنيم: «لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» «15»*

در انگيزه، با بهترين نيت كه اخلاص و قصد قربت است، عمل خود را رنگى الهى دهيم: «وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً» «16»

«1». تغابن، 3.

«2». مؤمنون، 14.

«3». زمر، 23.

«4». يوسف، 3.

«5». اعراف، 180.

«6». كهف، 88.

«7». حديد، 10.

«8». مائده، 50.

«9». اسراء، 53.

«10». كهف، 7.

«11». فصلت، 34.

«12». نحل، 125.

«13». نساء، 86.

«14». زمر، 18.

«15». اسراء، 34.

«16». بقره، 138.

جلد 10 - صفحه 72

پیام ها

1- آفرينش آسمان‌ها و زمين از روى برنامه و هدف بوده است. «خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ»

2- خداوند، صورت‌گرى انسان را به خود نسبت داده است. «صَوَّرَكُمْ»

3- انسان در مقايسه با ديگر موجودات، زيباتر و كامل‌تر است. «فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ»

4- جهان آفرينش در حال حركت به سوى مقصدى الهى است. «إِلَيْهِ الْمَصِيرُ»

5- مبدأ و معاد هستى، خداوند است. خَلَقَ‌ … إِلَيْهِ الْمَصِيرُ

6- لازمه‌ى آفرينش به حق و هدفمند، وجود معاد و بازگشت انسان‌ها به سوى خداوند براى كيفر و پاداش است. خَلَقَ‌ … بِالْحَقِ‌ … وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ

منابع

تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم

اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌

تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول

تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم

برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش

تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

موسسه اهل‌البیت (ع)