صاحل الامر

​☘امام رضا علیه السلام فرمود:

💠احْسِنِ الظَّنَّ باللّهِ فَانَّ اللّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یقُولُ انَا عِندَ ظَنِّ عَبدِی المُؤمِنِ انْ خیراً فَخَیراً وَان شَرّاً فَشَرّاً[4]

🔹️به خداوند نیکو گمان باش که خداوند عزوجل می فرماید: من به گمان بنده مؤمنم هستم، اگر خوش گمان بود نیکی می کنم، و اگر بدگمان بود، بر اساس آن بااو رفتار می کنم. (یعنی به خواسته او با او عمل می کنم)

📙كافى، ج 2، ص 72؛

📚بحارالانوار، ج 67، ص 366

🎙استادمسعودعـــالے

​#همراه_باقرآن 

آیه 10 سوره کهف

إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا

[یاد کن] هنگامی را که [آن] جوانان در غار پناه گرفتند و گفتند: پروردگارا! رحمتی از نزد خود به ما عطا کن، و برای ما در کارمان زمینه هدایتی فراهم آور.

ترجمه (مکارم شیرازی)

آن‌گاه که آن جوانمردان (از بیم دشمن) در غار کوه پنهان شدند و از درگاه خدا مسئلت کردند بار الها، تو در حق ما به لطف خاص خود رحمتی عطا فرما و بر ما وسیله رشد و هدایتی کامل مهیّا ساز..’

معانی کلمات آیه

اوى: اوى: نازل شدن، منضم شدن «اويت منزلى و اليه: نزلته». أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ‏: جوانان در كهف نازل شدند. «فأووا»: نازل شويد و مكان گيريد.

فتية: فتى: تازه جوان، در دختر فتاة گويند، جمع فتى، فتيان و فتيه است.

رشدا: (بر وزن شرف): هدايت، صلاح. كمال، نجات، منظور از آيه معناى اخير است. «مرشد»: نجات دهنده.[۱]

تفسیر نور (محسن قرائتی)

إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقالُوا رَبَّنا آتِنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ هَيِّئْ لَنا مِنْ أَمْرِنا رَشَداً «10»

آنگاه كه آن جوانمردان به غار پناه بردند، گفتند: پروردگارا! از سوى خود رحمتى به ما عطا كن و براى ما رشدى در كارمان فراهم ساز.

فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَداً «11»

پس ما تا چند سالى كه در آن غار بودند، بر گوش‌هاى آنان (پرده‌ى خواب و بيهوشى) زديم.

نکته ها

«فِتيَة» جمع «فَتى» به معناى جوانمرد است. امام صادق عليه السلام فرمودند: «فتى»، به انسان با ايمان گفته مى‌شود، زيرا خداوند آنان را با آنكه سالمند بودند، ولى به سبب ايمانشان، «فتى» معرّفى كرده است. «2»

«رَشَد» به معناى رُشد، نجات و رضاى الهى آمده است‌ «3» و در اين سوره سه مورد كلمه‌ى‌

«2». «كانوا شيوخاً فسمّاهم اللّه عزّوجلّ فتية بايمانهم» كافى، ج 8، ص 398؛ تفسير نورالثقلين.

«3». تفسير مجمع‌البيان.

جلد 5 - صفحه 145

رشد به كار رفته است: در داستان اصحاب كهف، داستان موسى و خضر (آيه 66) و پيامبر اسلام (آيه 23).

در حديثى آمده است كه مراد از «فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ» زدن بر گوشهاى آنان، خواب سيصد و نه ساله و زنده شدن مجدّد آنان است. «1»

پیام ها

1- براى حفظ دين، جوانمردى، گذشت از رفاه و آسايش و هجرت لازم است. «أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ»

2- دعا همراه با تلاش و حركت مؤثّر است. أَوَى‌ … رَبَّنا

3- هجرت از محيط فاسد براى حفظ ايمان و ارزشها، كارى جوانمردانه است. «أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ»

4- هجرت و قيام براى خدا، زمينه‌ى دريافت امدادهاى الهى است. «أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ‌ .. فَضَرَبْنا»

«1». تفسير نورالثقلين.

پانویس

 تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم

اطیب البیان فی تفسیر القرآن‌، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام‌، 1378 ش‌، چاپ دوم‌

تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول

تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم

برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش

تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش‌، چاپ پنجم‌

موسسه اهل‌البیت (ع)

​🤍#داستان_آموزنده

🔆 چادر نورانى 

روزى حضرت اميرالمؤ منين على (ع ) محتاج به قرض شد، چادر حضرت فاطمه (عليهاالسلام ) را پيش مرد يهودى كه نامش زيد بود، رهن گذاشت آن چادر از پشم بود، قدرى جو قرض گرفت .

يهودى آن چادر را به خانه برد و در اتاقى گذاشت ، وقتى شب شد زن يهودى به آن اتاق رفت ، ناگاه نورى را از آن چادر ديد كه تمام اتاق را روشن كرده بود وقتى زن آن حالت شگفت را ديد فرياد زد:

شوهر خود را خواست آنچه را ديده بود براى شوهرش بازگو كرد.

يهودى شگفت زده شده بود و فراموش كرده بود كه چادر حضرت فاطمه (عليهاالسلام ) در آن خانه است ، با سرعت داخل اتاق شد، ديد كه اشقه نورانى چادر آن خورشيد عصمت است كه مانند بدر منير خانه را روشن كرده است .

يهودى از مشاهده اين حالت تعجبش بيشتر شد، يهودى همراه با زنش ‍ به خانه خويشان خود دويدند و 80 نفر از ايشان حاضر شدند و اين را ديدند از بركت شعله چادر فاطمه (عليهاالسلام ) همگى به نور اسلام مشرف و منور گرديدند.

📚پاسداران حجاب صفحه ۵۶.

​🌼قدم اول توبه دست‌برداشتن از مخالفت با خداست 

🔹آیت‌الله شجاعی(ره): مگر نه این است که انسان باید اول از معصیت، سپس از علقه‌ها و سپس از غیر حق و بالاخره در نهایت از خود نیز توبه نموده و حتی به توبه از خود متوجه نباشد؟

🔹و مگر نه این است که توبه فقط در توبه‌کردن از معصیت‌ها و حرام‌ها خلاصه نمی‌شود و این مرحلهٔ اول توبه است و بعد از آن نیز توبه‌ها است؟

🔹و مگر از انسان محجوب در میان حجب بی‌شمار و غوطه‌ور در هواها و علقه‌ها و آلوده به معاصی چنین چیزی بدون عنایت خاصی از جانب خدای متعال می‌تواند به ظهور برسد لکن سالک بیداری که به خود آمده و متنبه گشته است.

🔹مگر می‌شود توبه نکند و بازگشت ننماید و اگر توبه نکند چه می‌تواند بکند و چگونه می‌تواند به هلاکت و عذاب نامتصور راضی گردد و از طرفی رحمت خدا چنین اجازه‌ای به او نمی‌دهد بلکه او را در هر حالی که باشد به سوی خود می‌خواند.

🔹اینجاست که سالک می‌بیند باید راه توبه را هرچند که سخت باشد در پیش گیرد و باید با تمام وجود به عنایات خدا تکیه نموده و از او کمک بگیرد. می‌بیند باید در مرحلهٔ اول از معصیت‌ها و به تعبیری از مخالفت با حق به سوی موافقت و طاعت برگردد.

🔹زیرا معنا ندارد کسی قدم در طریق طلب بگذارد و راه سفر به سوی حضرت حق را در پیش بگیرد در حالی که با او به مخالفت می‌پردازد و در برابر او طغیان می‌کند. پیدا است که باید اول از مخالفت با او دست برداشت و سپس راه محبت و طلب را در پیش گرفت.
┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄

​☘داستان قحطی زمان حضرت موسی(ع)

🔹در زمان حضرت موسی(ع) در بنی‌‌اسرائیل از نیامدن باران قحطی شد.

مردم خدمت حضرت موسی(ع) جمع شدند که یا موسی باران نیامده و قحطی زیاد شده؛ بیا و برای ما دعا کن تا مردم از این مشکلات درآیند.

🔹حضرت موسی(ع) دستور داد که مردم در صحرایی جمع شوند و نماز استسقاء خوانند و دعا کنند که خدا باران را بر آن‌ها نازل کند.

🔹جمعیتی حدود هفتاد هزار نفر در صحرا جمع شدند و هر چه دعا کردند خبری از باران نشد.

🔹حضرت موسی(ع) سر به آسمان کرد و فرمود خدایا من با هفتاد هزار نفر هر چه دعا می‌کنیم چرا باران نمی ‌آید؟! مگر قدرت و منزلت من پیش تو کهنه شده؟!

🔹خطاب رسید: ای موسی نه، در میان شما یک نفر است که چهل سال مرا معصیت می‌کرد. به او بگو از میان این جمعیت بیرون رود تا باران را بر شما نازل کنم.

🔹عرضه داشت: خدایا صدای من ضعیف است چگونه به هفتاد هزار نفر جمعیت می‌رسد. خطاب شد: ای موسی تو بگو من صدای تو را به مردم می‌رسانم

🔹حضرت موسی(ع) به صدای بلند صدا زد ای کسی که ۴۰ سال است معصیت خدا را می‌کنی برخیز از میان ما بیرون رو، زیرا خدا به‌خاطر شومی تو باران رحمتش را از ما قطع کرده.

🔹آن مرد عاصی برخواست. نگاهی به اطراف کرد دید کسی بیرون نرفت. فهمید خودش است که باید بیرون رود. باخود گفت چه کنم اگر برخیزم از میان مردم بروم، مردم مرا می‌بینند و می‌شناسند و رسوا می‌‌شوم؛ اگر نروم خدا باران را نازل نمی.کند. همان‌جا نشست و از روی حقیقت از کارهای زشت خود پیشمان شد و توبه کرد.

🔹یک‌دفعه ابرها آمدند به‌هم متصل شدند و چنان بارانی آمد که تمام سیراب شدند. حضرت موسی‌(ع) عرض کرد: الهی کسی که از میان ما بیرون نرفت چطور شد که باران آمد؟

🔹خطاب شد به شما به سبب آن کسی که شما را منع کردم و گفتم از میان شما بیرون برود، باران دادم.

🔹حضرت موسی(ع) عرض کرد: خدایا می‌‌شود این بندهٔ معصیت‌کار را به من نشان دهی؟

🔹خطاب شد ای موسی آن وقتی که مرا معصیت می‌کرد رسوایش نکردم حالا که توبه کرده او را رسوا کنم؟ حاشا من نمّامین را دشمن می‌‌دارم و خودم نمامی کنم؟ من ستار العیوب هستم برکارهای زشت مردم روپوشی می‌‌کنم خود بیایم آبرویش را بریزم؟

#جنگ_جنگ_تا_پیروزی

#مرگ_بر_امریکا 

#مرگ_بر_اسرائیل

┄┄┅┅┅❅❁❅┅┅┅┄┄